ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ

Γέροντας Σπυρίδωνας Λογοθέτης: Ο άνθρωπος που αναβίωσε τον μοναχισμό στην Δυτική Ελλάδα

Φέτος συμπληρώνονται 60 χρόνια προσφοράς στη Ναυπακτο (1959-2019) από την πρώτη φορά που δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή ως φοιτητής, κάνοντας τις πρώτες κατασκηνώσεις νέων! Πρόκειται για μια εμβληματική μορφή του Χριστιανισμού στη Ναυπακτία, όπου δεκάδες πιστοί αναμένουν να τον χαιρετίσουν μετά το πέρα της Θείας Λειτουργίας στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου, στην περιοχή Σκάλα.

Αρκετά δημιουργικός ο Αρχιμ. Σπυριδων, κατάφερε δημιουργώντας ένα πρότυπο συνεδριακό κέντρο, να φιλοξενήσει διεθνείς επιστημονικες συναντήσεις πανεπιστημίων στο συνεδριακό Κεντρο του Μοναστηριού.

Είναι άλλωστε αυτός που αναβίωσε τιμητικές εκδηλώσεις για την εικόνα της Παναγίας της Ναυπακτιωτισσας, που πρώτος είχε εισηγηθεί ο Πρωθυπουργός και Ναυπάκτιος πολιτικός, Αθανασιάδης Νόβας.


Τα πρώτα χρόνια του π. Σπυρίδωνος


Η μακρύτερη καταγωγή του είναι από την Κωνσταντινούπολη. Γεννήθηκε στο Κερατσίνι του Πειραιά το 1940, από ευλαβείς γονείς, τον Ιωάννη και την Ευτυχία, ως τρίτο παιδί της οικογενείας, με αδέλφια την Ευγενεία (Νίτσα), τον Σωτήριο και την Όλγα.

Τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στον Πειραιά το 1958 και τό1962 τελείωσε τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έλαβε το πτυχίο του. Κατά την διάρκεια των σπουδών του παρακολούθησε μαθήματα Γαλλικών, Αγγλικών και Ευρωπαϊκής Μουσικής.
Σε ηλικία 16 ετών ίδρυσε και διηύθυνε την 50μελή χορωδία του Ε’ Γυμνασίου Πειραιώς στο οποίο μαθήτευε.

Την αδιάκοπη μέχρι σήμερα προσφορά του στην Εκκλησία και την Κοινωνία την άρχισε σε ηλικία 16 ετών, δηλαδή το 1956.

Από 16 έως 23 ετών εργάσθηκε ως Στέλεχος των Κατηχητικών Σχολείων, Κατηχητής, Κυκλαμινάρχης, και Ομαδάρχης των Χριστιανικών Μαθητικών Ομάδων, σε Ενορίες της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών στον Πειραιά, δηλαδή του Κερατσινίου, της Αμφιάλης, της Κοκκινιάς, της Δραπετσώνας, της Ευγένειας.
Την ίδια εποχή υπηρέτησε ως Στέλεχος σε χριστιανικές παιδικές και νεανικές Κατασκηνώσεις των νέων της ίδιας περιοχής.

Άρχισε να κηρύττει σαν Ιεροκήρυκας το λόγο του Θεού, σε ηλικία μόλις 18 ετών, στον Πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στη Σαλαμίνα και έπειτα σε άλλους Ιερούς Ναούς.

Ως φοιτητής ίδρυσε, δημιούργησε, διοργάνωσε και λειτούργησε εκκλησιαστική χριστιανική κίνηση για εργαζόμενους νέους και διηύθυνε ως Αρχηγός τις Κατασκηνώσεις τους.

Το όλο έργο του αυτό το προσέφερε εθελοντικά στην Εκκλησία κάτω από την διοίκηση και καθοδήγηση της Αδελφότητος «ο Παράκλητος» που ζούσε και δραστηριοποιείτο στην περιοχή εκείνη του Κερατσινίου, όπου διέμενε ο κ.Σπυρίδων Λογοθέτης.

Σε ηλικία μόλις 19 ετών, το 1959, μετά από παράκληση του Μητροπολίτη Ναυπακτίας και Ευρυτανίας Δαμασκηνού Κοτζιά, έρχεται στη Ναύπακτο να βοηθήσει την Ιερά Μητρόπολη στον τομέα του έργου της νεολαίας, πράγμα που έκανε με μεγάλη επιτυχία. Υπήρξε ο ιδρυτής, ο διοργανωτής και ο Αρχηγός των Κατασκηνώσεως Αρρένων της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου, από το καλοκαίρι του 1963 και μετέπειτα.

Στην ηλικία των 20–22 ετών, εκτός από την εθελοντική εργασία του στιςς κατασκηνώσεις που εκείνος δημιούργησε, επί τρία καλοκαίρια 1960, 1961, 1962, περιόδευε κηρύττοντας εθελοντικά στις ακριτικές Ενορίες, στα χωριά της ακριτικής νήσου της Ελλάδος της Καρπάθου.


Ο π.Σπυρίδων στη Ναύπακτο ως  Αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού

Τον  Οκτώβριο του 1963 κατετάγη στον Στρατό και υπηρέτησε ως Δοκιμος  Αξιωματικός,  Εκπαιδευτής  Υποψηφίων  Αξιωματικών, στη Σχολή  Εφέδρων  Αξιωματικών Πεζικού (Σ.Ε.Α.Π.), στο  Ηράκλειο της Κρήτης.

Εκεί, εκτός από τα καθαρώς στρατιωτικά του καθήκοντα ως εκπαιδευόμενος μαθητής της Σχολής και μετέπειτα αξιωματικός εκπαιδευτής των νέων σειρών μαθητών της ΣΕΑΠ, εκήρυτε κάθε Κυριακή στην Θεία Λειτουργία στην εκκλησιαζόμενη Σχολή,  αλλά και σε Ενορίες του Ηρακλείου, διωργάνωσε 100μελή χορωδία, ορχήστρα, συναυλίες, θέατρο, με μέλη τους υποψηφίους Αξιωματικούς, με παραστάσεις εντός και εκτός Σχολής, σε διάφορες πόλεις της Κρήτης.

Ταυτόχρονα εργάσθηκε εθελοντικά στην κατήχηση της νεολαίας της Εκκλησίας της πόλεως του Ηρακλείου.

Στη συνέχεια μετετέθη στην Ναύπακτο και υπηρέτησε εκεί ως  Αξιωματικός,  Ανθυπολοχαγός.  Υπηρετώντας ως  Αξιωματικός, εργάσθηκε ταυτοχρόνως εθελοντικά, με παράκληση και ευλογία του Μητροπολίτου Δαμασκηνού, στη Ναυπακτία, ιεραποστολικά, πολιτιστικά και καλλιτεχνικά, αλλά και ως λαϊκός  Ιεροκήρυξ, με περιοδείες στα απόμακρα χωριά της  Ορεινής Ναυπακτίας.

Κατά τα σχολικά έτη 1966 – 1967 υπηρέτησε ως Καθηγητής Θεολόγος, στην Μεση Τεχνική  Εκπαίδευση της Ναυπάκτου.


Ο Μοναχός και Κληρικός π.Σπυρίδων

Στο τέλος του 1966 – αρχές του 1967, με την συμφωνία του Μητροπολίτου Ναυπακτίας Δαμασκηνού προσεκλήθη από τον Μακαριστό Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών  Διονύσιο Χαραλάμπους, για να ηγηθεί για λίγο χρόνο στη διοργάνωση του φιλανθρωπικού, ιεραποστολικού και νεανικού έργου της Ιεράς Μητροπόλεως στα Τρίκαλα, στην Καλαμπάκα και σε όλη την περιοχή Τρίκκης και Σταγών.

Όμως, τον  Ιούνιο του 1967, καθώς μετέβαινε στα Τρίκαλα, και ευρισκόμενος στην Αθήνα, προσεκλήθη από τον Μακαριώτατο  Αρχιεπίσκοπο  Αθηνών και πάσης  Ελλάδος κ. Ιερώνυμο να αναλάβη χρέη ιδιαιτέρου Γραμματέως του. Παρ’ όλον ότι η πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου ήταν ιδιαίτερα τιμητική, εν τούτοις ο κ.Σπυρίδων Λογοθέτης δεν απεδέχθη την πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου και επέλεξε να μεταβεί στα Τρίκαλα και ως λαϊκός ακόμη μέχρι τότε, πήγε στην Μητρόπολη Τρικάλων, με την σύμφωνη γνώμη και ευλογία των δύο Μητροπολιτών, Ναυπακτίας και Ευρυτανίας Δαμασκηνού και Τρίκκης και Σταγών Διονυσίου. Αυτή η επιλογή του στενοχώρησε ιδιαίτερα τον Αρχιεπίσκοπο.

Τον Αύγουστο του 1967, ο ίδιος ο Μητροπολίτης Διονύσιος προσκάλεσε επίσημα τον κ.Σπυρίδωνα να καταταγεί στον Κλήρο και να τον χειροτονήσει ο ίδιος Ιερομόναχο.  Μετά από πολλούς δισταγμούς και συζητήσεις με τον Διονύσιο και με άλλους πνευματικούς ανθρώπους, τελικά ο κ.Σπυρίδων δέχθηκε την πρόσκληση, ως πρόσκληση του Θεού και της Εκκλησίας.

Έτσι,  στο 27ο έτος της ηλικίας του, ο Μητροπολίτης Διονύσιος τον έκειρε Μοναχό στις 16-9-1967.   Από τότε, όπως άλλωστε και πριν, ο κ.Σπυρίδων έζησε έντονα την ζωη της  ασκήσεως και της μετανοίας του Μοναχού, μέχρι σήμερα, με σκληρή εργασία στον εαυτό του και στο έργο του Θεού.

Αμέσως  μετά την μοναχική του κουρά, την άλλη ημέρα, στις 17-9-1967, ο κυρός Διονύσιος τον χειροτόνησε Διάκονο και την 1-10-1967 τον χειροτόνησε Πρεσβύτερο. Την ίδια ημέρα, ο παρών στη χειροτονία Μητροπολίτης Ναυπακτίας κ.Δαμασκηνός τον χειροθέτησε   Αρχιμανδρίτη.

Έτσι,  επί ένα και μισό χρόνο, περίπου, υπηρέτησε στην  Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών,  ως  Ιεροκήρυξ της  Ιεράς Μητροπόλεως αυτής, με περιοδείες στα απόμακρα χωριά της Πινδου, προσφέροντας λόγο Θεού και πνευματική ζωντάνια στούς κατοίκους των ορεινών και δύσβατων περιοχών.

Ανέλαβε τα  Εσπερινά Κηρύγματα της  Ιεράς Μητροπόλεως, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου Τρικάλων. Αξέχαστα έχουν μείνει στον λαό της περιοχής τα εσπερινά του  αυτά κηρύγματα στα οποία προσήλκυε πλήθη λαού και ενθουσίαζε αλλά και κατένυγε πνευματικά τις χιλιάδες των ακροατών του, καλώντας όλους στην μετάνοια και στην αγάπη του Χριστού.

Διετέλεσε  Διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Ιεράς Μητροπόλεως.

Παράλληλα, ανέλαβε ως αναδιοργανωτής και  Υπεύθυνος του Προνοιακού και Φιλανθρωπικού έργου της Ιεράς Μητροπόλεως.

Εργάσθηκε πρωτοποριακά και με μεγάλη επιτυχία, στον τομέα της  Νεολαίας της Εκκλησίας.  Δημιούργησε πραγματική ανανέωση και άνθιση των Κατηχητικών Σχολείων και μάλιστα αρρένων, όπου έτρεχε η Νεολαία για να τον ακούσει.  Εδίδασκε κάθε εβδομάδα σε δύο  Ανώτερα Κατηχητικά Αρρένων, που το ένα είχε 600 μαθητές και το άλλο 500.

Διοργάνωσε παιδικές χορωδίες με συναυλιακές εκδηλώσεις καθώς και παραστάσεις χριστιανικού θεάτρου, και Εκθεση Χριστιανικού Βιβλίου.

Βοήθησε ουσιαστικά στην αναβίωση του Μετεωρίτικου Μοναχισμού.   Ακόμη μέχρι σήμερα, Μοναχοί προερχόμενοι από τα Μετέωρα, που βρίσκονται σε διάφορα Μοναστήρια του  Αγίου  Ορους, και της Ελλάδος, θυμούνται τον Γέροντα Σπυρίδωνα με πολλήν αγάπη, σεβασμό και ευγνωμοσύνη για την πνευματική βοήθειά του και με πολλή χαρά συναντώνται μαζί του ενθυμούμενοι τις ωραίες και ευλογημένες εκείνες ημέρες.

Τον Σεπτέμβριο του 1968,  ο Μητροπολίτης Διονύσιος είχε φύγει ουσιαστικά από τα Τρίκαλα βαρειά άρρωστος με καρκίνο, είχε υποστή εγχειρίσεις στο εξωτερικό και διέμενε στην Αθήνα για να τον παρακολουθούν οι γιατροί.

Έτσι με συμφωνία πάλι των Μητροπολιτών Διονυσίου και Δαμασκηνού, τον Οκτώβριο του 1968,  ο π.Σπυρίδων τελείωσε την παραμονή του στα Τρίκαλα και επέστρεψε στη Ναύπακτο. Άλλωστε δεν είχε διακόψει τους πνευματικούς δεσμούς του με την Ναύπακτο την οποία επισκεπτόταν συχνά, είτε μόνος είτε με εκδρομές της νεολαίας από τα Τρίκαλα και είχε συνδέσει με δεσμούς αγάπης τις δύο εκκλησιαστικές νεολαίες Τρικάλων και Ναυπάκτου.

Η μεγάλη προσφορά του π. Σπυρίδωνος στην Εκκλησία, στην οικογένεια, στη νεολαία, στη Ναύπακτο

Πλήθος είναι τα πνευματικά παιδιά του Γέροντα και Καθηγουμένου π.Σπυρίδωνος, στα οποία ενέπνευσε εκκλησιαστικό φρόνημα και τα οποία υπηρετούν σήμερα την  Εκκλησία και βοηθούν τον Λαό, ως  Ιερείς,  Ιεροκήρυκες,  Ιεραπόστολοι, Πνευματικοί και  Εξομολόγοι, Στελέχη της  Εκκλησίας, αλλά και γενικώτερα Λαϊκά Στελέχη που διακονούν χριστιανικά την κοινωνία, σε όλους τούς τομείς των  Επιστημών.

Ο π.Σπυρίδων διοργάνωσε και πρωτοστάτησε στην συγκέντρωση και αποστολή υλικής και οικονομικής ενισχύσεως και βοηθείας χειμαζομένων Λαών.  Υπό την διεύθυνση και καθοδήγησή του, επιτελείται μέχρι σήμερα ένα τεράστιο πνευματικό και κοινωνικό έργο, με βοήθεια και συμπαράσταση στη σύγχρονη και δοκιμαζόμενη οικογένεια, προλαβαίνοντας διαζύγια και διαλύσεις οικογενειών, στην κινδυνεύουσα νεολαία προστατεύοντάς την από τις κοινωνικές μάστιγες των ναρκωτικών, του αλκοολισμού, της ανηθικότητας κλπ. 

Είναι ένα τεράστιο έργο, που έχει προάγει το πνευματικό, κοινωνικό, πολιτιστικό, επιστημονικό  και βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της Ναυπάκτου και της ευρύτερης περιοχής.

Είναι ένα τεράστιο έργο, που έχει συμβάλλει στην προβολή και την τουριστική ανάπτυξη της Ναυπάκτου και  της ευρύτερης περιοχής.

Είναι ένα τεράστιο έργο, που έχει ανεβάσει πολύ το οικονομικό επίπεδο της ζωής των κατοίκων.

Είναι ένα τεράστιο έργο, που έχει βοηθήσει πολύ στην αντιμετώπιση της ανεργίας και φτώχειας.

Πιστός, ο π.Σπυρίδων, ταπεινός και ζηλωτής στην ιερή αποστολή του, συνεπής στην πίστη του και στα ιδανικά του, ακτήμων και αφιλοχρήματος, εργάσθηκε και εργάζεται  εντελώς  εθελοντικά και δωρεάν, σε όλες και για όλες τις προαναφερθείσες δραστηριότητες, μη έχοντας κανένα αγαθό δικό του και στο όνομά του, ούτε καταθέσεις, ούτε ακίνητα, ούτε κινητά. Και όσα χρήματα ή αντικείμενα του προσφέρει η Εκκλησία και η Κοινωνία και αυτή την σύνταξή του, τα αντιπροσφέρει με αγάπη Χριστού στο έργο του Θεού και της Μονής.

Στήριγμα, ο π.Σπυρίδων, για τούς πτωχούς, ασθενείς, φυλακισμένους και αληθινά φιλάνθρωπος και ελεήμων, βοηθώντας  μέχρι σήμερα, πρόσωπα και σύνολα,  Ιδρύματα, Συλλόγους,  Εκκλησίες, Μονές, πτωχούς, πεινασμένους και διψασμένους, ασθενείς, φυλακισμένους κ.α. Πλήθη ανθρώπων έχουν βρει κοντα του όχι μόνο ορθόδοξη πνευματικότητα αλλά και υλική συμπαράσταση και βοήθεια. Και ποτέ κανένας δεν έφυγε από κοντά του αβοήθητος, πνευματικά και οικονομικά. Και αυτό μας δίδαξε να κάνουμε όλα τα πνευματικά του παιδιά.

Σωστός χριστιανός, ο π.Σπυρίδων αγωνιστής, σωστός Μοναχός της υπομονής και της προσευχής, της ακτημοσύνης, της παρθενίας, της υπακοής, της ορθοδόξου ταπεινώσεως,  σιωπής, ασκητικότητος, μετανοίας και πνευματικότητος, η οποία τον διέκρινε και τον διακρίνει με λόγια και με έργα, ενώ είναι «αείδακρυς νοσταλγός της σωτηρίας του και της Βασιλείας των Ουρανών».

Αληθινός Πατέρας ο Γέροντας π.Σπυρίδων, αγάπης και στοργής των Μοναχών της  Ιεράς Μονής και των άλλων πνευματικών του παιδιών, συνετός καθοδηγητής και ιατρός των ψυχών. Χρησιμοποιώντας με διάκριση όλα τα πνευματικά φάρμακα που υποδεικνύει η ορθόδοξη θεραπευτική διδασκαλία από την συμβουλή και τον έπαινο μέχρι τον αυστηρό έλεγχο και την πνευματική χειρουργική. 

Και ταυτόχρονα γεμάτος ανοχή, συγχωρητικότητα, υποχωρητικότητα, μεγαλοψυχία, και συμπόνοια, ακόμα και για κείνους που τον μίσησαν και τον εχθρεύονται άδικα, διότι δεν ενέδωσε στις παράνομες και ανήθικες απαιτήσεις τους, που τους ευεργέτησε ποικιλόμορφα και συνεχίζει να τους ευεργετεί και να προσεύχεται γιαυτούς.


Το τεράστιο πνευματικό και κοινωνικό έργο του π. Σπυρίδωνος Λογοθέτη

 Ως σταθμοί στη δημιουργική του πορεία μπορούν να αναφερθούν τα ακόλουθα έργα τα οποία ίδρυσε, διοργάνωσε και κατευθύνει πνευματικά, με την βοήθεια και συνεργασία των Αδελφών της Μονής και των άλλων Κληρικών και Λαϊκών συνεργατών και βοηθών του, ανδρών και γυναικών, ηλικιωμένων και νεολαίας, τα οποία είναι:

ΤΟ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ – ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ ΑΡΡΕΝΩΝ, που λειτούργησε με μεγάλη επιτυχία για 20 ολόκληρα χρόνια, 1965-1985 και έσωσε πλήθος πτωχών και ορφανών παιδιών που είχαν ανάγκη από αγάπη, στοργή, πνευματική και υλική βοήθεια.

ΟΙ ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΑΡΡΕΝΩΝ, που λειτουργούν επί τόσα χρόνια, από το 1963 μέχρι σήμερα, με μεγάλη επιτυχία και έσωσε πλήθος παιδιών και νέων, που είχαν ανάγκη από αγάπη, πνευματική καθοδήγηση και φωτισμό.

ΤΑ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΡΡΕΝΩΝ, που λειτούργησαν επί 40 χρόνια, 1959-1998, με μεγάλη επιτυχία και κατήχησαν και καθοδήγησαν χιλιάδες παιδιών και νέων στο δρόμο του Χριστού και της Εκκλησίας.

Η ΕΚΘΕΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ που λειτουργεί επί 52 χρόνια, και προσφέρει μέχρι σήμερα τον λόγο του Θεού σε πλήθος χριστιανών που προμηθεύτηκαν και διάβασαν την Αγία Γραφή, τα βιβλία των Πατέρων, καθώς και παλαιότερων και σύγχρονων χριστιανών συγγραφέων.

Η ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ, που είναι ένα τεράστιο συγκρότημα Μοναστηριακών κτιρίων, δόξα και κλέος του Μοναχισμού και της Εκκλησίας, που χτίζεται από το 1977 έως σήμερα.  Η λειτουργία της Μονής είναι σύμφωνη με την  Ορθόδοξη Μοναστική παράδοση και συνεχίζεται με την χάρη  του Θεού απτόητη παρά το πλήθος των εμποδίων, δυσκολιών και πειρασμών.

Η ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ Ιερομονάχων, Μοναχών και δοκίμων, της Ι. Μ. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναυπάκτου, οι οποίοι προσήλθαν στον Μοναχισμό και στην  Ιερωσύνη και αφιέρωσαν ολόκληρη την ζωη τους, στην ασκητική μοναστική κοινοβιακή ζωή, σύμφωνα με τις φωτισμένες και αγιοπνευματικές οδηγίες και κατευθύνσεις του Γέροντος τους π.Σπυρίδωνος.  Άλλωστε ένας  σοβαρός λόγος προσέλευσής τους στο Μοναστήρι αυτό ήταν η πνευματικότητα, η εν γένει δραστηριότητα και η αγάπη του Γέροντα Σπυρίδωνα.  Ασκούνται, μετανοούν με θεωρία και πράξη, θεραπεύονται ψυχικά, εργάζονται ακούραστα για το Μοναστήρι και συγχρόνως βοηθούν την   Εκκλησία υποδειγματικά, στο ποιμαντικό της έργο.

ΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ, για τελείως πτωχούς και εγκαταλειμμένους γέροντες, που λειτούργησε με μεγάλη επιτυχία για 20 ολόκληρα χρόνια.

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ, όπου γίνονται μέχρι σήμερα, πλήθος Ιατρικά, Θεολογικά, Παιδαγωγικά, Φιλοσοφικά, Λογοτεχνικά, Νομικά, Ιστορικά, Νεανικά και διάφορα άλλα επιστημονικά Συνέδρια, Τοπικά, Πανελλήνια, Ευρωπαϊκά και Διεθνή, όπου πλήθη  Ελλήνων και Ξενων γνωρίζουν την ελληνορθόδοξη Παράδοση.

Ο ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ «ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ», με πλήθος εκδόσεων βιβλίων και περιοδικών, Επιστημονικοῦ, Πνευματικού, Θεολογικού,  Ιστορικοῦ κ. α. περιεχομένου.

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ, που λειτουργεί από το 1996 και διασώζει πολλά δείγματα του αρχαίου ελληνικού και εκκλησιαστικού πολιτισμού μας και της ελληνικής Λαϊκής Παραδόσεως διδάσκοντας τα πλήθη των ανθρώπων, Ελλήνων και ξένων και ιδιαιτέρως νέων, την αξία και το φως του ελληνορθοδόξου Πολιτισμού.

Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ, στα πλαίσια της οποίας εξελίχθηκαν ποικίλες θεολογικές δραστηριότητες. Μία από αυτές ήταν και η εκπαίδευση στελεχών – ιεραποστόλων Κληρικών και Λαϊκών για τις χώρες της Κεντρικής Αμερικής.  Γενικώτερα, ο π. Σπυρίδων, βοήθησε πολύ την  Ιεραποστολή της  Ορθοδοξίας και τούς εργαζομένους στις χώρες όπου γίνεται ιεραποστολή από ορθοδόξους ιεραποστόλους, σε Ευρώπη,  Ασία,  Αφρική,  Αμερική, ηθικά, πνευματικά αλλά και υλικά και οικονομικά.

Ο ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ «ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ», που φιλοξενείται μέσα στο Μοναστήρι, οποίος αναγγέλει το ευχάριστο μήνυμα του Ευαγγελίου και προβάλλει τον Ελληνορθόδοξο Πολιτισμό και Παράδοση, με μεγάλη ποικιλία εκπομπών και με πλήθος εθελοντών συνεργατών. Με την πνευματική καθοδήγηση και βοήθειά του Γέροντος π.Σπυρίδωνος, λειτουργεί μέχρι σήμερα, με μεγάλη επιτυχία και παρηγορεί τον φοβισμένο, πικραμένο και πονεμένο άνθρωπο της εποχής μας.

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΩΤΙΣΣΗΣ, που είναι το Καθολικό της Μονής, ένα αριστούργημα βυζαντινής αρχιτεκτονικής, αγιογραφίας, ξυλογλυπτικής, κεντητικής, μαρμαροθετικής κ.ά., στον οποίο τιμάται η θαυματουργική εικόνα της Παναγίας της Ναυπακτιωτίσσης.

ΤΑ ΜΕΤΟΧΙΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΣΤΑ ΚΩΣΤΕΪΚΑ ΚΑΤΩ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, κ.ά. που πρόσφεραν και προσφέρουν ακόμη μέχρι σήμερα, πνευματική βοήθεια σε πλήθος Μοναχών, Λαϊκών, Νεολαίας και παιδιών.

ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΚΟΙΝΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ, ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΚΛΠ. οι οποίοι λειτουργούν και δραστηριοποιούνται μέχρι σήμερα, βοηθώντας ηθικά και υλικά το μεγάλο έργο της Ιεράς Μονής, της  Εκκλησίας και γενικώτερα της Κοινωνίας.

  Γενικά το τεράστιο αυτό έργο του Γέροντος και Καθηγουμένου π.Σπυρίδωνος έχει ανεβάσει το πνευματικό επίπεδο της Ναυπάκτου και όλης της περιοχής. 

 Παράλληλα έχει ανεβάσει και το οικονομικό και βιοτικό επίπεδο της περιοχής, αφού πολλά χρήματα εισέρευσαν και εισρέουν εξ αιτίας των διαφόρων έργων του στην ζωή των ανθρώπων της Ναυπάκτου και όλης της Επαρχίας και άλλων περιοχών, εξ αιτίας της ανεγέρσεως και λειτουργίας της Ιεράς Μονής, εξ αιτίας των Επιστημονικών Συνεδρίων, εξ αιτίας του θρησκευτικού τουρισμού και εξ αιτίας όλων των δραστηριοτήτων που προαναφέρθηκαν.

Tags

Related Articles

Back to top button
Close
Close