ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ

Αντίο στον Γιώργο Σουλτανίδη από τον διευθυντή του σχολείου

Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός-μαχαιριά στην καρδιά.

Ξημερώματα Παρασκευής 28 Αυγούστου, ο Γιώργος Σουλτανίδης “έφυγε” ξαφνικά και απροσδόκητα για τη γειτονιά των Αγγέλων.

Αδύνατο να το χωρέσει ο νους, η καρδιά σπαράζει, δεν μπορείνα αποδεχτεί μια τέτοια είδηση.

Μετά τον Κώστα Κανέλλο, ο Γιώργος Σουλτανίδης.

Φτωχότερη η εκπαιδευτική κοινότητα της πόλης μας.

Με τον Γιώργο Σουλτανίδη, γνωριστήκαμε σαν φοιτητές της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας στα Γιάννενα. Αμέσως γίναμε φίλοι και συγκατοικήσαμε στα χρόνια των σπουδών μας.

Η γνωριμία μας και η φιλία μας συνεχίστηκε και στα μετέπειτα χρόνια και σφραγίστηκε με σχέση κουμπαριάς, αφού με πάντρεψε και με τη σύζυγό του Ζωή Πράππα, βάφτισαν το γιό μου.

Όλα αυτά τα 36 χρόνια γνωριμίας και φιλίας εκτίμησα την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, την εργατικότητα που τον διέκρινε στα εκπαιδευτικά του καθήκοντα, το χιούμορ του που έδινε πάντα ζωή στις παρέες, ήταν ο καλός μου φίλος που ήξερα ότι θα ήταν δίπλα μου στις χαρές και στις λύπες μου.

Εξαίρετος εκπαιδευτικός με καρδιά μικρού παιδιού, αγαπούσε το επάγγελμά του, αγαπούσε τα παιδιά, τους μικρούς του μαθητές σαν δικά του παιδιά.

Τον θυμάμαι νύχτες ατελείωτες να σχεδιάζει σκηνικά, γιορτές για τους μαθητές του, εκδρομές, αλλά και να μελετά για να γίνει ο ίδιος καλύτερος δάσκαλος.

Οι μαθητές του, οι εκπαιδευτικοί, οι άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του είναι βέβαιο πως θα θυμούνται το Γιώργο Σουλτανίδη, τον άνθρωπο που καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη αλλά αγάπησε την Ναύπακτο και έζησε μόνιμα σε αυτή, σαν ένα εργατικό δάσκαλο, μία άδολη και παιδική ψυχή, ένα εύθυμο , ευχάριστο, γελαστό και καλό άνθρωπο.

Για εμένα προσωπικά και την οικογένειά μου κλείνει μία αδιατάρακτη σχέση και φιλία 36 ετών. Η σχέση μας θα συνεχιστεί μέσα από τη μνήμη όσων ζήσαμε και περάσαμε μαζί, θα είναι ζωντανός πάντα εκεί σε μία γωνιά του μυαλού μου, ο αγαθός μου “γίγαντας” για μένα δεν πέθανε.

Άφησες πίσω σου την σύζυγό σου Ζωή Πράππα και τις δύο υπέροχες κόρες σου που αδυνατούν να δεχτούν το χαμό σου. Το καθήκον μας είναι να είμαστε δίπλα τους, να τις βοηθήσουμε όσο μπορούμε και θα το κάνουμε.

“Μία αστραπή η ζωή μας και όμως προλαβαίνουμε” και εσύ φίλε Γιώργο πρόφτασες να δημιουργήσεις μία υπέροχη οικογένεια, να δημιουργήσεις φιλίες και γνωριμίες, να προσφέρεις τα μέγιστα στο βαρύ και δύσκολο καθήκον της μόρφωσης και της διάπλασης των παιδιών, που σου ανέθεσε η πολιτεία. Όλοι όσοι σε γνώριζαν εκτίμησαν το χαρακτήρα σου, τη μεγάλη σου καρδιά και ήταν όλοι εκεί στο τελευταίο “αντίο”.

Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μου κουμπάρε, φίλε, θα μείνεις για πάντα ζωντανός στη σκέψη και στην ψυχή μου.                                    

                                                                                     ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

                                                                          Δ/ΝΤΗΣ 6ουΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Tags

Related Articles

Back to top button
Close
Close