ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ

Στο πανηγύρι της Μανάγουλης Φωκίδας το 1972

Γράφει για το npress.gr ο Γιάννης Κωσταράς

Στο μαγαζί του Κώστα Γιαννακούρη γίνεται….. ΧΑΜΟΣ!!!
Αιτία …..η ψηλή.. ξανθιά κ σέξυ τραγουδίστρια που χαλούσε κοσμο όχι με τη φωνη της αλλά …..με το ζουμερο κορμί της κ την πρωτότυπη …..ενδυμασία της!!!
Φορούσε μάξι φορέματα που δεν εκρυβαν τίποτα!!! Το στήθος όλο εξω ….γεμάτο απο χαρτονομίσματα…. Απο τους γοφούς άρχιζαν δυο σκισιματα ως τους αστραγάλους……. Βρακακι δεν υπήρχε….Ξανθιά περουκα …κωτσος λαχανο…στυλ Ζωής Λάσκαρη κ τεράστιες ψεύτικες βλεφαρίδες…. ΣΕΞΟΒΟΜΒΑ !!!!
ΑΥΤΟ όμως που …αναστατωνε…..ξεσήκωνε.. μεθουσε….τους άντρες θαμώνες αλλά ενοχλούσε ….κ…σκανδαλιζε τις γυναίκες…. ήταν 
..ένα …ιερατικό άμφιο…. ενα
ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΟ….που φοράνε οι ιερείς δεξια κ ακουμπάει στο γόνατο… που έχει σχημα ρόμβου.
Ακριβως το ίδιο φορούσε η καλλιτέχνις …κρεμασμένο απο το δεξι ώμο της.

Ακουμπούσε απαλά απο δεξι μπουτι έως γόνατο……χωρίς να το καλύπτει…. ευτυχώς. Αντιθέτως….με το κούνημα ..ΑΥΤΟ..πηγαινοερχόταν κ μπερδευοταν στά δύο κομματια των φορεματων….ώστε να αποκαλύπτεται …ο εσωτερικος κόσμος 
της. ….ιερειας-τραγουδιστριας κ παικτριας….ντεφιού.
Τι σκεφτηκε….η καλλιτέχνις!!!!
Οι άντρες γλεντοκοποι…παραληρουσαν!!!Θυμάμαι ακόμη Μαναγουλιωτες να γονατιζουν μπροστά της κ αυτή να τους. …ευλογεί με το επιγονάτιο. 
ΣΚΥΨΤΕ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΙ!!!

ΟΙ γυναίκες….πανηγυριωτισσες : αμηχανία.. χαζογελακια…χαζοαστειακια…ντροπή…. κακίες…κουτσομπολιά…χαρές που δεν προσκυνούσαν οι δικοί τους άντρες τη θεά……γκρίνια όταν το έκαναν…. Κλπ
Και η βραδιά κυλούσε….. θριαμβευτικά ….με τη ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ -ΘΕΑ να ανεβαζει τους ρυθμους κ τους σφυγμους !!!!!
Ώσπου….η….ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ….ήρθε στο τραπέζι μας!!!
Ο πατέρας μου..ο Μητσάκης.. κ ο γαμπρός του ο Θόδωρος, σύζυγος της αδερφής του Ολυμπίας ,ταξιτζής εξ Αθηνών… τυφλα κ οι δυό τους….πλήρωσαν….πήραν αγκαλιά…..κ ανέβασαν τον ξανθό Πειρασμό στο …..τραπέζι μας!!!!Ειδαμε, εμείς …τα μικρά κ χαζα…μια θεά να καταδεχεται εμάς μονο να….ευλογήσει….Η θεά κουνιόταν κ χτυπούσε το ντέφι της….οι άντρες συγγενείς μας ( Μητσάκης κ θείος Θόδωρος ) την προσκυνούσαν….. χωμενοι μέσα στα πόδια της.τα τμήματα του φορέματος της κ ασπαζομενοι ….πλειστακις κ περιχαρώς το…..επιγονατιον κ πιθανόν κ ……κάτι άλλο !!!!Εμείς….. μικρά παιδιά, χαρά γιοματα.

ΌΜΩΣ…… η Τασία η μάνα μου κ η θεία Ολυμπία με περούκα ίδια με της τραγουδίστριας…. πλην όμως μαύρου χρώματος .. υπήρξαν οι τραγικές ηρωίδες της βραδιάς !!!Αμηχανες αρχικά, πήραν γρήγορα θάρρος κ αφού συνεννοήθηκαν δια νεύματος κεφαλής…μας άρπαξαν χωρίς να προλάβουμε να αντιδρά σουμε….αγνόησαν τους αξιολυπητους αλλά πανευτυχεις συζύγους τους…περιφρονησαν την ξανθή τραγουδίστρια (ευτυχώς δεν την έκαναν …φαλακρή τραγουδίστρια )κ αγερωχες διέσχισαν το πληθος χωρίς να χαιρετίσουν κανένα. Εγκατέλειψαν το μαγαζί καταντροπιασμενες αλλα υπερηφανες που έσωσαν εαυτες απο την Κατινιά κ ημάς απο το κακό παραδειγματισμό .
Και βγήκαμε στο δρόμο. …
Εμείς …. θλιμμενοι ως εκπτωτοι του παραδείσου. 
Εκείνες όμως ως Ηρωδιαδες. ….που ζητούσαν τις κεφαλές των συζύγων τους οχι για να τις κόψουν αλλά για να τις φτύσουν! !!!!
” Ο δικός σου φταίει “…… είπε η μάνα μου η Τασία .
“Εχει καλομαθει στην Αθήνα. …όλη μέρα στο ταξί. …και δεν το κόβει το χούι. Έρχεται εδώ και πάει να κάνει σαν τά μούτρα του κ τον δικό μου “.
Άστραψε κ βρόντηξε η Ολυμπία! !!!
” Άκου να σου πω….Εγώ τον αδερφό μου κ αντρα σου τον ξέρω καλύτερα από σένα.Πριν έρθει κ σε πάρει από τα Καρουτια….είχε φιλενάδες σε όλα τα χωριά !!!Τώρα που του εβαλες τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι. …περιμένει ποτε να ρθει ο δικός μου για να τσιλιμπουρδισει”
Εμείς. ..που πηγαίναμε μπροστά για να μας ελέγχουν. …τα ακούγαμε εμβρόντητοι πλην ικανοποιημένοι που μαθαίναμε τα οικογενειακα μυστικά .
Να συμπληρώσω ότι για την ” καλύτερη “επιστροφή μας στο σπίτι χρησιμοποιήθηκαν δύο βέργες. …μια στο χέρι καθεμιάς !!!
Αναρωτιέμαι μέχρι σήμερα πώς ξεφυτρωναν , ως δια μαγείας , βέργες ανα πάσα στιγμή στα χέρια των μεγάλων. ….έτοιμες για δράση! !!
Η επιστροφή ήταν για όλους μας ….μαρτυρική. !!!!
Ένα χλμ.που μας φάνηκε ατέλειωτο.
Το πιο βαρύ όμως ήταν η γρήγορη εναλλαγή συναισθημάτων …..Δεν ησυχαζαμε…..Ακούγαμε κ τά όργανα με τα τραγούδια …..
Άσε που δεν ξέραμε τι να απαντήσουμε σε όσους συναντούσαμε καθοδόν. Πήγαινε το ψέμα. …σύννεφο! !!!
“Κουράστηκαν τα παιδιά “
“Αρρωστησαμε από την τσιγαριλα.”
“Μας πόνεσαν τα αφτιά από την δυνατή μουσική “
” Μας χτύπησαν τα παπούτσια”
Σε αυτή τη δικαιολογία οι μανάδες μας. …κουτσαιναν ελαφρώς ή έβγαζαν τα παπούτσια τους για να δείξουν τις ……πληγες λες κ τις έβλεπε κανείς μέσα στο σκοτάδι. !!!!
“Αφήσαμε όμως τους άντρες μας ….” έλεγε η μια 
“Να χορέψουν κ για μας” συμπλήρωνε η αλλη.
Εμείς. ….τσιμουδιά ……
Πλησιαζαμε στο σπίτι. …..
Το πανηγύρι για όλους μας είχε τελειώσει. 
Το μόνο που μας το θύμιζε ακόμη ήταν η μουσική που ολοένα κ δυνάμωνε…..Η ώρα ήταν 12.30 περίπου. ….Η καλύτερη Ώρα.!!!!
Τώρα που αρχίζουν τά ωραία ….εμείς πάμε για ύπνο. Τόσα όνειρα. ..τοσες ετοιμασιες!!!!
Όλα πλέον είχαν τελειώσει…
Το ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΟΝ ευθύνεται για όλα. …Σ’ αυτό συμφωνούσαμε 
όλοι εμείς που , μόνο εμείς, γυρνούσαμε τόσο νωρίς στο σπίτι. Και φυσικά. ..συμφώνησαν κ οι ντροπιασμενες μητέρες μας. 
Οι καημένες αφού τελείωσαν με τις αλληλοκατηγορίες ,καθεμία για τον άντρα της άλλης. …..μετά κατηγορούσε καθεμιά τον δικό της..μονολογωντας δυνατά. …δυστυχώς ταυτόχρονα και οι δύο ώστε να μας είναι δύσκολο να τα καταλάβουμε όλα. Εννοείται ότι ειμασταν αμίλητοι ,όχι βέβαια από επιλογή μας αλλά γιατί κάθε φορά που καποιος απο μας πήγαινε να πει κάτι έτρωγε κ μια ξυλια στα πόδια! !!
“Θα μου το πληρώσεις ακριβά αυτό που μου έκανες. …Θοδωρή “
μονολογούσε η θεία Ολυμπία. 
“Με ντροπιασες μέσα στο χωριό μου. ..παλιοκραβαριτη “.
Και η μάνα Τασία έλεγε κ ξανάλεγε : ” Μπράβο Μητσάκη!!!Θα σε κανονίσω καλά “.
Τώρα πια είχαν συμμαχήσει. …Αλήθεια πότε προλαβαν;
Με τα πολλά κ τα λίγα φτάσαμε στο σπίτι. 
Με συνοπτικές διαδικασίες κ με την απειλή των βεργων …..βρεθήκαμε στα κρεβάτια μας….δηλαδή στο ξύλινο πάτωμα του πάνω οροφου του παλιού μας σπιτιου.
Στρωματσαδα! !!
Και η διφυλλη ξύλινη πορτα μάς έκλεισε μέσα .Για περισσότερη σιγουριά. …διπλοκλεδωθηκε!!!!
Λες κ το είχαν καταλάβει οι άθλιες κ ακαρδες μάνες μας πως σκοπευσμε να το σκάσουμε σε λίγο…..
Αυτές ως οικοδεσποινες στο Κωσταρε’ι’κο σπίτι. ….η Ολυμπία ως πρώην και η Τασία ως νυν
….μετα το διπλοκλειδωμα κατέβηκαν στο ισόγειο που το λέγαμε ” κατωι. ..ήσυχες οτι εκαναν το καθήκον τους ως μητέρες
Και το κατωι μετατράπηκε σε ….στρατηγείο! !!!Στόχος ήταν η τιμωρία των κολασμενων συζύγων που βαρυνονταν με τις εξής κατηγορίες : ντρόπιασαν την οικογένεια. …τσιλιμπουρδισμα….σπατάλη οικογενειακού εισοδήματός. …αρνητικά πρότυπα για τα παιδιά κλπ.Ώρα με την ωρα προσθεταν κ άλλες κατηγορίες άσχετες. Η Ολυμπία κατηγορούσε το Θοδωρο οτι είναι ιδιοτροπος στο φαγητό κ πως αναγκάζεται να μαγειρεύει όλη μέρα .
Η Τασία παραπονιόταν πως ο πατήρ μας Μητσάκης κάπνιζε πολύ. ….κλπ
Εμείς που τα ακούγαμε όλα αυτά , διότι το σανίδι είναι καλός αγωγός του ήχου , αλλά κ τα βλέπαμε από τις τρύπες του πατώματος. …σιγά σιγά αρχίσαμε να παίρνουμε το μέρος των “κολασμενων” σκεπτόμενοι τι τους περίμενε!!!Είχαμε άσχημες εμπειρίες από τις μητέρες -εισαγγελείς.
Όλοι υποφεραμε στο σπίτι, μικροι κ μεγαλοι…..μάλλον μεγαλες.
Εμεις μπρούμυτα στο πάτωμα με τα αφτιά τεντωμένα κ τα μάτια στις τρύπες. ….να τις κατασκοπευουμε .
Αυτές κουρασμενες πια εκαναν καφέ κ τον έπιναν για να ξενυσταξουν……και να είναι ετοιμες για τη στιγμή της τιμωρίας. Μόνο αυτό είχαν στο μυαλό τους! !
Είχε πάει 3 η ώρα…Κ τα όργανα ακόμη έπαιζαν κ μας περιεπαιζαν. Μας θύμιζαν πως οι ένοχοι πατέρες μας γλεντούσαν ενώ εμείς βασανιζομασταν εξαιτίας τους.
Τους φανταζόμασταν να κάνουν απίθανα πράγματα. !!!
” Έχει όλα τά λεφτά , από το μοσχαρι που πουλησαμε , μαζί του. Θα τα φάει όλα το …..πετραχήλι Αυτηνης κ μετά εμείς θα φάμε τα γκια μας ” είπε η Τασία …..απελπισμένη…..πίνοντας τον καφέ της παρηγοριάς.
“Εγώ ….το αποφασισα” είπε η Ολυμπία βγάζοντας ένα βαθύ αναστεναγμό μαζί με μια τούφα καπνού από το στόμα της ,ενώ συγχρόνως έκανε ντεμακιγιαζ. 
“Δεν θα τού τό δώσω αν δεν πέσει στα πόδια μου κ να μου ζητήσει συγνώμη” 
“Μη λες τέτοια! !!!Μπορεί να μας ακούνε τα παιδιά ” της ειπε η μάνα μου. 
” Μπα ….Αυτά κοιμούνται” απάντησε η θεία μου.
Άρχισαν τοτε να μας φωνάζουν με τα ονόματά μας για να σιγουρευτουν. 
“Γιάννη. …..Βασίλη…κοιμάστε; “
Μούγκα εμείς. 
“Γιώργο. …Μαρία. …Ελένη. ..κοιμάστε; ” 
Μούγκα και τα ξαδέρφια μου. 
Εφησυχασμενες από εμάς. …τα ξαναβαλαν με τους άντρες τους.
” Όπου να’ναι. …έρχονται “έλεγε η μια .
“Η ώρα τούς φέρνει ” συμπλήρωνε η αλλη .
Έλα όμως που οι ώρες περνούσαν και αυτοί δεν εμφανιζονταν.
“Μόλις σταματήσουν τα όργανα. …..θα έρθουν !!!”είπε με σιγουριά η θεια μου.
Τα όργανα σταμάτησαν στις 5. Αν και μισοκοιμισμενοι ολοι μας ….
δια μιας εγερθηκαμε , ετοιμοι να τούς υποδεχτούμε! !! Ήταν δυνατόν να χάσουμε την καλύτερη φάση ;
Έριξα μια ματιά κατω.
Ήταν εκεί και τούς περίμεναν! !Φορούσαν τις νυχτικες τους κ επιναν το δεύτερο καφεδάκι τους. Η θεία κάπνιζε μανιωδώς …νομίζω REX ή OSCAR .Πρόσφερε μάλιστα και στη μάνα μου τσιγάρο αλλά η Τασία ….βράχος. 
Τις κοίταζα προσεκτικά .Τώρα μιλούσαν για τα φαγητά της ημέρας που ξημέρωνε….
Τις θαύμασα!!!! Γυναικαρες….όχι αστεία .Παντού και πάντα Πρώτες!!!! Μέσα σε ολα.Είχαν τον πρώτο κ τον τελευταίο λόγο. !!!Ποιός Μητσάκης και ποιος Θόδωρος μπορούσε να τα βάλει μαζί τους;
Μας ξύπνησαν λίγο αργότερα κάτι χλεμπονιαρικα κοκκορια του χωριού .Τα καλά είχαν σφαχτει και βρίσκονταν τώρα στα ψυγεία των εν Αθήναις Μαναγουλιωτων!!!
Το δεύτερο σάλπισμα το έδωσαν οι αγελάδες του σταβλου μας. Σ’ αυτό απάντησε η μάνα Τασία. ..
” Γυρευετε το αφεντικό σας να σάς ταΐσει κ να σάς αρμεξει. …αλλά αυτός αρμεγει τώρα αλλού. Πού είναι; Πήγε 6 και ακόμα να φανεί !!!”
Φόρεσε τα καθημερινά της ρούχα και βγήκε από το σπίτι για να φροντίσει όλα τα ζωντανά μας. ….πλην των αγελάδων μας. Αυτό ήταν δουλειά του πατρός Μητσάκη.!!!
Η θεία Ολυμπία, μετά από έναν σύντομο καθαρισμό προσώπου 
και μια επάλειψη με κρέμα ημέρας ,ετοίμαζε το πρωινό μας 
με φρέσκο κατσικίσιο γάλα και αβγά που είχε φέρει η μάνα μου.
Η 8η πρωινή ώρα μάς βρήκε όλους γύρω από το μεγάλο τραπέζι στο κατωι.Οποιοσδήποτε ερχόταν και έβλεπε τις στραπατσαρισμενες φάτσες μας…..θα καταλαβαινε πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Εξάλλου με το πρώτο θα ανακαλυπτε την απουσία των πατεράδων μας.
Φάγαμε κ ήπιαμε αμίλητοι κ ακίνητοι.Μοναδικοί ήχοι. …οι αναστεναγμοί των καταρρακωμενων πλέον μανάδων! !!Μοναδικη κίνηση. …ο καπνός που φυσούσε η θεία Ολυμπία! !!
Στο ίδιο μέρος κ στην ίδια και χειρότερη κατάσταση μάς βρήκε και το μεσημέρι .Φάγαμε τα υπολείμματα από το ψητό αρνί της προηγούμενης μέρας. Ήταν όμως άνοστο και κρύο σαν τη 
διάθεση μας.! !!
Μετά το φαγητό. …της παρηγοριάς μάς επέτρεψαν να βγούμε έξω στην αυλή. Όμως μέχρι εκεί. 
“Μην το κουνησετε. ..ρούπι. ..από δω.Αλίμονο σας!!!”με ένα στόμα και οι δύο. 
Φοβούνταν μην πάμε στη γειτονιά και μάθουν όλοι τά ρεζιλίκια μας.Εμείς πάλι φοβηθήκαμε ότι θα ξεσπουσαν πάνω μας όλο το θυμό τος , έτσι και φεύγαμε. Γι’αυτό μείναμε στην αυλή μας….ενώ αυτές κλείστηκαν στο κατωι.
Εμείς ,στην αυλή , θλιμμενοι ,κάναμε πως παίζουμε. Όμως το μυαλό μας βρισκόταν αλλού. ….στους κολασμενους πατεράδες μας.
Φανταζόμασταν ένα σωρό πράγματα για την τύχη τους. …όμως τα κρατούσαμε μέσα μας , ο καθένας για τον εαυτό του. Εκείνη την εποχή οι άνθρωποι έκρυβαν τα αισθήματά τους.
Το ίδιο έκαναν και οι ετοιμορροπες πλέον μητέρες μας. Ηταν κλειδαμπαρωμενες στο κατωι για να μην τις βλέπουν οι γείτονες κ τις ρωτάνε για τους άντρες τους .Αν κάποιος ερχόταν και ρωτούσε…..εμείς θά λέγαμε πως δεν ξέραμε τίποτα….και αυτές : “Έφυγαν τα ξημερώματα για κυνήγι…..μπεκατσες”.
“Οι μπεκατσες δεν είναι τον Αύγουστο ;”ρώτησε κάποιος που ήρθε στο σπίτι μας για μια 
δουλειά με τον πατέρα μου. 
“Άμα έχει καλό καιρό , όπως τώρα, έρχονται από τον Απρίλιο” απάντησε η Τασία με σοβαρότητα. 
“Εγώ χθες είδα τρεις μπεκατσες στον κηπο ” είπε η Ολυμπία. “Να μη σώσω αν λέω ψέματα”.
Με τέτοια ψέματα προσπαθουσαν να διασώσουν την τσαλαπατημενη τιμή τους κ να ξεγελάσουν τους εαυτούς τους.
Ζούσαμε έναν εφιάλτη !!!!
Εμείς περιορισμένοι στην αυλή. ….Αυτές να μπαινοβγαίνουν στο κατωι. …Οι αγελάδες να μουγγανιζουν αναρμεγες…..Η φοράδα μας , η Μπαλια, να χλιμιντριζει……
Άρχισε να νυχτώνει. …και μπήκαμε όλοι στο σπίτι, στο κατωι. Κανείς μας δεν μιλούσε. ..Άλλωστε τι είχαμε να πούμε ;Ακόμη και τα ζωντανά μας είχαν ηρεμήσει….
Οι μανάδες μας απέφευγαν να μάς κοιτάξουν κατάματα. 
Αναστεναζαν….έκλαιγαν και μονολογουσαν…
” Να ‘ξερα μόνο ότι είναι ζωντανός……Και τίποτα άλλο. …” 
έλεγε η μάνα μου η Τασία .Έκανε το σταυρό της όρθια …κοιτώντας προς την ανατολή. …με σκυμμένο το κεφάλι….
” Φανέρωσε τον Παναγία μου Φανερωμενη…..Και θα σου φέρω μια λαμπάδα ίσια με το μπόι μου το δεκαπενταύγουστο που γιορταζεις πάλι “είπε βουρκωμενη η Τασία. 
Εδώ ….νομίζω ότι εξαπάτησε η μανούλα μου την Παναγία διότι η λαμπάδα ταχτηκε με το δικό της μπόι που ήταν 1,60….και όχι με του πατέρα μου που ήταν 1,80.
” Και εγώ θα ρθω ….γονατιστη στη Χάρη Σου “έταξε η Ολυμπία και αμέσως γονάτισε και σταυροκοπηθηκε…..αφήνοντας πρωτα το τσιγάρο στο τασάκι…..
” Μακάρι να σε έβλεπα ζωντανό , 
Μητσάκη μου , κι ας πουλαγες όλο το στάβλο να πάρεις τα λεφτά να πας να τα γλεντησεις” κατάντησε να πει η Τασία στην απελπισία της .
” Εγώ με τα παιδιά ας φάμε πικρά ραδίκια. …Εσύ να’σαι καλά “.
Κοιταχτήκαμε με το Βασίλη. .Τα ραδίκια τα σιχαινομασταν! !!
“Έλα ζωντανός , Θοδωρακη μου, και θα σου κάνω όλα τα
χατίρια “είπε η θεία μου…..με αναφιλητά. 
Οι ευχές Κ τα ταξιματα….έπιασαν αμέσως! !!!
“Σε ωραίο περιβόλι 
Αγαπώ ένα χελιδόνι “
τούς ακούσαμε να τραγουδούν έξω από την πόρτα.
Την άνοιξαν κ μπήκαν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. …. 
Γέλια ….κλάματα ……φωνές. ….τραγούδια. ….μουγγανητα. …χλιμιντρισματα….Όλα μαζί και έντονα. !!!!Ήταν. …ευτυχισμένοι!!!!
Βρώμικοι….τσαλακωμενοι….με άχυρα στα μαλλιά τους και στις τσέπες. Όμως …..ευτυχισμένοι! !!!!
Οι πονηροί !!!! 
Εγκληματισαν αλλά αθωώθηκαν! !!!
Ήξεραν καλά τι τούς περίμενε αν γυρνούσαν τα ξημερώματα στο σπίτι. Γι’αυτό προτιμησαν να το καθυστερήσουν ώστε να ξεθυμανουν οι γυναίκες τους. Πήγαν να κοιμηθούν σε μια αποθήκη με τριφύλλι και ξύπνησαν αργά το απόγευμα .

Είχαν μείνει στο γλέντι μέχρι το τέλος για να βοηθήσουν την ιέρεια της Χαράς Τους…..

Υ.Γ.
Αναμνήσεις από μια εποχή που οι άνθρωποι έγραφαν την ιστορία τους. …και δεν την αντεγραφαν !!!!

Tags

Related Articles

Back to top button
Close
Close