ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι σημαίνει να γίνεσαι μαμά εν μέσω πανδημίας

Γράφει η Βασιλική Καραμπούλη

Στα μέσα του περασμένου Μαρτίου κι ενώ πλησίαζαν οι μέρες που θα έφερνα στον κόσμο το δεύτερο σπλάχνο μου την πρώτη μου κόρη, ο πλανήτης είχε ήδη μπει για τα καλά σε τροχιά πανδημίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Περιοριστικά μέτρα, όπως είναι φυσικό, ανακοίνωναν καθημερινά νοσοκομεία και μαιευτικές κλινικές. Επισκέπτες απαγορεύτηκαν εντελώς και οι επίτοκες έπρεπε να συνοδεύονται αποκλειστικά από έναν συνοδό καθόλη τη διάρκεια της παραμονής τους στο μαιευτήριο. Δυο εβδομάδες αργότερα έφτασε η ώρα του τοκετού και μπορώ να πω πως βίωσα μια εμπειρία διαφορετική παρόλο που επρόκειτο για τη δεύτερη εγκυμοσύνη μου.

Το άγχος που κυριεύει μια μέλλουσα μητέρα και η ανησυχία για την όλη διαδικασία είναι από μόνα τους έντονα και συνήθη συναισθήματα, πολλώ δε μάλλον όταν βρισκόμαστε εν μέσω μιας πανδημίας, ο φόβος πολλαπλασιάζεται. Κάνοντας την εισαγωγή στην κλινική με τον σύζυγο μου, μας ενημέρωσαν ότι πρέπει να φοράμε τη μάσκα συνεχώς, με εξαίρεση την ώρα που θα ήμασταν μόνο εμείς στο δωμάτιο. Ακόμα και μέσα στο χειρουργείο φορούσα τη μάσκα. Τις πρώτες στιγμές που αντίκρισα το μωρό μου και το ακούμπησαν πάνω μου, όπως συνηθίζεται με τη μέθοδο skin to skin ώστε το βρέφος να αισθανθεί αμέσως τη μητέρα του, ήταν τόσο παράξενο! Αυτό που με εμπόδιζε να της δώσω το πρώτο φιλί τα πρώτα λεπτά της ζωής της και να τη μυρίσω, ήταν μια μάσκα. Ήμουν απίστευτα συγκινημένη, ωστόσο ήξερα ότι πρέπει να προσαρμοστώ στα δεδομένα. Εξάλλου το σημαντικότερο είναι ότι όλα πήγαν κατ’ ευχήν.

Έπειτα από λίγη ώρα με ανέβασαν στο δωμάτιο, όπου σε αντίθεση με την πρώτη φορά, δεν με περίμεναν φίλοι και συγγενείς για να με υποδεχτούν, να καλωσορίσουν το νέο μέλος, να χαρούν με τη χαρά μας δια ζώσης, παρά μόνο ο σύζυγος μου με πολλή αγάπη εξίσου. Πλέον το μόνο που υπήρχε ήταν αυστηρά μέτρα ασφαλείας και τήρησης των κανόνων υγιεινής σε όλους τους θαλάμους και για όλους όσοι έρχονταν στο δωμάτιο (μαίες, τροφοκόμοι, παιδίατρος). Όσο για τους λοιπούς αγαπημένους μας ανθρώπους η χαρά αυτή περιορίστηκε στις βιντεοκλήσεις.

Κορυφαία στιγμή στη ζωή της γυναίκας η μητρότητα. Για αυτό λοιπόν αν ένα πράγμα μου δίδαξε η ιστορία αυτή και το ίδιο θα συμβούλευα κάθε μέλλουσα μαμά εν μέσω πανδημίας είναι να μην την καταβάλλει ο φόβος και το άγχος, όσο δύσκολο κι αν είναι στην πράξη. Ο τρόπος για να το επιτύχουμε αυτό είναι να επικεντρωθούμε σε θέματα που μπορούμε πραγματικά να ελέγξουμε και όχι σε κάτι που δεν είναι στο χέρι μας.

Μην ξεχνάτε, είμαστε οι μαμάδες που περάσαμε μέρος της εγκυμοσύνης ή/και γεννήσαμε σε περίοδο παγκόσμιας πανδημίας. Αυτό από μόνο του είναι ένας τιμητικός τίτλος, άλλο ένα δύσκολο έργο που φέρνουμε εις πέρας και ίσως είναι αρκετό να απαλύνει τον πόνο της γέννας, το άγχος για το μέλλον και να ελαφρύνει το «βαρύ» φορτίο ευθύνης του να φέρνεις στον κόσμο έναν άνθρωπο.

Χρόνια πολλά σε κάθε μητέρα!

Tags

Related Articles

Back to top button
Close
Close