ΑΠΟΨΕΙΣ

Πως περιέγραφε ο Μάνος Χατζηδάκις την έναρξη των Δεκεμβριανών

Του Γιώργου Πεταλωτή

Επέτειος έναρξης των Δεκεμβριανών και προτού σκεφθείς την τραγικότητα των συνεπειών μέχρι και σήμερα εκείνης της εμφύλιας σύρραξης, διαβάζεις τον «δεξιό» Μάνο Χατζηδάκι στο «Τέταρτο» τεύχος Ιουλίου 1985:

«…Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν αντίδραση των κομμουνιστών – όπως το πλαστογράφησαν οι ίδιοι κι όπως το απέδωσε η επίσημη ιστορία των φαντασμάτων. ´Ηταν η αγανάκτηση των παιδιών της γαλαρίας που βλέπαν τους συντρόφους τους και τα όνειρά τους στα φέρετρα, από σφαίρες που ρίξαν δοσίλογοι και φασίστες, φορώντας γαλάζιους μανδύες εθνικοφροσύνης. Και αυτά τα ελληνικά αποβράσματα με την επίσημη υποστήριξη του νεαρού τότε κράτους, είχανε έναν εχθρό: τα παιδιά της γαλαρίας. Εκατομμύρια ελληνικά παιδιά που πιστέψαν στην απελευθέρωση , αλλά βρέθηκαν ευθύς αμέσως απέναντι στον ίδιο χωροφύλακα, στον ίδιο δικαστή , στα ίδια ανάλγητα αρμόδια πρόσωπο που αντιμετώπιζαν πριν λίγο κιόλας χρόνο, όταν υπήρχαν ακόμη Γερμανοί. Και θέλησαν, πριν αποκλειστούν στη γαλαρία τους, να διαμαρτυρηθούν κραυγάζοντας για τελευταία φορά. Κι ύστερα να σωπάσουν – σαράντα χρόνια τώρα (σαράντα χρόνια τα περιέχω μέσα μου και τα δουλεύω για να τα πω κάποια φορά). ´Οχι, η Εθνική Αντίσταση δεν ήταν έργο των κομμουνιστών ούτε των εξ Αιγύπτου εθνικοφρόνων. Ανάμεσα σε αυτούς τους μοιραίους πόλους βρίσκεται μια Ελλάδα που ονειρεύεται και άπειρες φορές προδομένη τραυματίζεται θανάσιμα . Και τότε ξεσπά – δεν έχει σημασία κάτω από ποιά σημαία . Και είτε νικά είτε νικιέται εκφράζει απελπισία κι αγανάκτηση».


Τι να συμπληρώσεις μετά ! Απλώς σκέφτεσαι πώς θα εξελισσόταν η χώρα μας χωρίς τον τραγικό εμφύλιο , χωρίς το σκληρό μετεμφυλιοπολεμικό κράτος, τα ξερονήσια, τα τζάκια των δοσίλογων, την εξαφάνιση των φωτεινών μυαλών , τις εγκληματικές ίντριγκες των κομμουνιστών μεγαλοστελεχών , τις εκτέλεσεις, τον ρόλο των Άγγλων στον επιθανάτιο ιμπεριαλιστικό τους ρόλο , την περιπλάνηση των ηττημένων στο σοβιετικό ξεπούλημα, το διαχωρισμό σε εθνικόφρονες και μιάσματα, τον εκτροχιασμό των Ανακτόρων, την Αποστασία, τη χούντα . Τα τεχνητά πολιτικά δίπολα που ακόμη ζούμε , πιο καμουφλαρισμένα , πιο εκσυγχρονισμένα, το ίδιο πάντα διαχωριστικά και οπισθοδρομικά .

Related Articles

Back to top button