ΑΠΟΨΕΙΣ

Πως χειρίστηκαν την ΕΡΤ οι Καραμανλής, Παπανδρέου, Σαμαράς, Τσίπρας και Μητσοτάκης

Γράφει ο Στέφανος Παραστατίδης

Η κυβέρνηση ΝΔ με επικεφαλής τον Κώστα Καραμανλή (2004-2009) δεν επέλεξε για την ΕΡΤ μια σκληρή κομματική λειτουργία. Υπήρξε υπερπληθώρα δημοσιογράφων από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, παχυλούς μισθούς, αδικαιολόγητες δαπάνες που άφηναν οσμή σκανδάλων. Ο αριθμός των δημοσιογράφων ξεπερνούσε τους 4.000, μία πρακτική κρατικίστικη και αναντίστοιχη της ιδεολογίας της ΝΔ. Οι δε λίστες με τους μισθούς που διέρρευσαν ονομαστικά στον τύπο το 2010, ήταν μία ακόμη πειστική εξήγηση για τη χρεοκοπία της χώρας. Η δημόσια τηλεόραση ήταν ένα άνδρο σπατάλης, με ετήσιο έλλειμμα δεκάδων εκατομμυρίων το οποίο καλείτο να πληρώσει ο Έλληνας πολίτης και ελεγχόμενες φωνές από κάθε χώρο, χωρίς όμως να αποκλείει τις ανεξάρτητες δημοσιογραφικές φωνές.
Άλλωστε, δεν ήταν τυχαίο ότι η κυβέρνηση Καραμανλή δια του ικανότατου κου Ρουσόπουλου ήταν η πλέον επιτυχημένη στον τομέα της επικοινωνίας, λαμβάνοντας υπόψη το μηδενικό έργο σε μεγάλες μεταρρυθμίσεις και τη γενικότερη κακοδιαχείριση, η οποία κρύφτηκε άριστα κάτω από το εθνικό μας χαλί. Μάλιστα, οι φήμες λένε ότιο κος Ρουσόπουλος φρόντιζε να υπάρχει δικός του σύνδεσμος επικοινωνίας σε κάθε υπουργείο (δηλ όχι ορισμένος από τον υπουργό αλλά από το ίδιο), σε διαρκή διάδραση με το γραφείο τύπου και με καθημερινές πρωινές συσκέψεις, πολύ νωρίς το πρωί, ώστε να δίνεται και ο τόνος στη στρατηγικη επικοινωνία. Βέβαια, το μεγαλύτερο επικοινωνιακό επίτευγμα της κυβέρνησης Καραμανλή είναι ότι δεν χρεώθηκε τη χρεοκοπία της χώρας μετά και το πέρας της θητείας της.

Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με επικεφαλής τον Γ. Παπανδρέου προχωρά σε οικονομική εξυγίανση όλων των τομέων δημόσιας διοίκησης, μεταξύ αυτών και της ΕΡΤ. Ο τότε υπουργός κος Γερουλάνος καθιστά πλεονασματική την ΕΡΤ σε μόλις 2 χρόνια, μειώνει τον αριθμό των δημοσιογράφων κατά περίπου 40% κ εξοικονομεί άλλες δαπάνες. Ως 2ο βήμα της ίδιας κυβέρνησης, αποτελεί η σύσταση επιτροπής για την πλήρη αποκομματικοποίηση της ΕΡΤ υπό τον κο Μόσιαλο. Το σχέδιο παραδίδεται το 2012, με ΠΘ πλέον τον κο Παπαδήμο, ο οποίος έχει κυρίως διαχειριστικό μεταβατικό ρόλο, οπότε δεν προχωρά σε μεταρρυθμιστικές αλλαγές -όχι με δική του ευθύνη. Μάλιστα, ο μετέπειτα εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνηση Σαμαρά κος Κεδικογλου καταγγέλει την προσπάθεια αποκομματικοποίησησ της ΕΡΤ με δημόσια δήλωσή του.

Κατόπιν, η κυβέρνηση Σαμαρά προσπάθησε σε μεγάλο βαθμό να έχει επιρροή σε όλα τα ΜΜΕ. Μεγάλο μέρος του σχεδιασμού αυτού του τομέα ανήκει στον Γιάννη Μιχελάκη ο οποίος προετοιμαζοντας το έδαφος ως εκπροσωπος τύπου του κομματος κατάφερε σε μικρό χρονικό διάστημα να συσπειρώσει στο πρόσωπο του Σαμαρά όλα τα συντηρητικά ΜΜΕ [Ελεύθερος Τύπος, Απογευματινή, Βραδυνή, Αδέσμευτος Τύπος]. Κατόπιν τούτου, ο Σαμαράς έκανε την υπέρβαση στον προοδευτικό χώρο και προχώρησε στη μεγάλη μεταγραφή για τα ελληνικά δεδομένα στο χώρο των μέσων επικοινωνίας. Συμφώνησε με τον Σταύρο Ψυχάρη και ενέταξε τον γιο του στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ..
Το μόνο που δεν κατάφερε η κυβέρνηση Σαμαρά ήταν να έχει επιρροή στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων. Άλλωστε, πώς θα μπορούσε να διώξει την Έλλη Στάη που συμφώνησε να πάει στην ΕΡΤ με διευθύνοντα σύμβουλο τον κο Ταγματάρχη με το συμβολικό ποσό των μόλις 4.000 ευρώ; Η κα Στάη έκανε δύσκολη τη ζωή τού τότε επικεφαλής κου Λιάτσου κ παρέμεινε στην ΕΡΤ μέχρι και την τελευταία μέρα που αυτή έκλεισε με απαραδεκτο και αντιδημοκρατικό τρόπο.

Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η παραγωγή περιεχομένου ήταν σκληρά ελεγχόμενη από δημοσιογράφους που λειτούργησαν ως αναμεταδότες μίας κεντρικής προπαγάνδας. Ο αρχισυντάκτης της Αυγής κος Καπάκος τοποθετήθηκε γενικος Δντης ενημέρωσης με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα.
Ο κος Τσιπρας εκμεταλλεύτηκε την εξαιρετική αστοχία του κου Σαμαρά με το «μαύρο της ΕΡΤ» και δόμησε μία δημόσια τηλεόραση στα μέτρα του.

Η σημερινή κυβέρνηση του κου Μητσοτακη κάνει ίσως το μεγαλύτερο θεσμικό ατόπημα των τελευταίων ετών, διοριζοντας πρόεδρο στην ΕΡΤ τον δντη του γραφείου τύπου του. Για να γίνει ακόμη πιο σαφές σε επίπεδο συμβολισμού, λιγότερο μεμπτό θα ήταν να διόριζε τον πατέρα του ή τον γραμματέα του κόμματός του. Η σύνδεση με το γραφείο τύπου συμβολίζει ιδιοκτησιακή αντίληψη και βεβαίως η όποια επιχειρηματολογία συνδεόμενη με το αποτέλεσμα ή τη σύγκριση με το χθες δεν συνιστά παρά μονάχα ξέπλυμα.

Ζητούμενο για τη δημόσια τηλεόραση προφανώς δεν είναι η περισσότερη αντικειμενικότητα (αδύνατη η επίτευξη πλήρους αντικειμενικότητας), αλλά η πολυφωνία και ο πλουραλισμός σε συνδυασμό με ένα ισχυρό θεσμικό πλαίσιο ως προς τον τρόπο ενημέρωσης.
Τούτο θα μπορούσε να διασφαλιστεί πχ με την επιλογή προσώπων στη διοίκηση από επιτροπή της βουλής και ενισχυμένη πλειοψηφία, με μεθοδολογία ίσως πλησία των μη συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών. Χωρίς βέβαια να αρκεί μονάχα αυτό (ανεξάρτητη επιτροπή και πρόταση). Και επί τούτων θα πρέπει να ανοίξει η δημόσια συζήτηση, έτσι ώστε να κοπεί ο ομφάλιος λώρος της εκάστοτε κυβέρνησης με τη δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Κάνω τούτη την περιγραφική αναδρομή, επικαλούμενος περισσότερο μνήμες αντί πηγών λόγω παραλίας, θέλοντας όμως να επισημάνω την ιστορική παρακαταθήκη κάθε κόμματος στην υπόθεση της ΕΡΤ.

Tags

Related Articles

Back to top button
Close
Close