ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο αποκλεισμός Μπαλάφα από την συναυλία λόγω πολιτικών απόψεων και η Δημοκρατία

Του Στέφανου Παραστατίδης

Ο καλλιτέχνης Λεωνίδας Μπαλάφας έκανε μία ανάρτηση που περιείχε ισχυρές δόσεις θεωριών συνωμοσίας (περί 5G, στηλίτευσης του προστίμου για τη χρήση μάσκας, χουντικής κυβέρνησης κτλ). Ως αντίποινα, ο διοργανωτής του μουσικού φεστιβάλ κος Κουτσόπουλος αποφάσισε να ακυρώσει την επαγγελματική συμφωνία που είχε επισυνάψει μαζί του, εξαιτίας των λεγομένων του. Ο κος Μπαλάφας έκανε μία νέα ανάρτηση στην οποία μιλάει για περιορισμό της ελευθερίας του λόγου και απώλεια εργασίας για αυτόν και άλλους 6 μουσικούς και ο κος Κουτσόπουλος ανταπάντησε με το επιχείρημα της ανευθυνότητας και του κακού συμβολισμού για το φεστιβάλ (σχολιάζω με βάση τα δημόσια δεδομένα που έχω στη διάθεσή μου).

Η συντριπτική θέση των ανθρώπων που εκτιμώ συμφωνεί με την πράξη του κου Κουτσόπουλου. Θεωρούν προφανές ότι έχει το δικαίωμα αυτό σε μια δημοκρατία, όπως αντίστοιχα έχει και το δικαίωμα ο προκείμενος καλλιτέχνης να αναπαραγάγει μία πιθανή θεωρία συνωμοσίας.

Με προβληματίζει αρκετά αυτές τις μέρες το συγκεκριμένο γεγονός. Και δεν θα εστιάσω στο νομικό σκέλος, στο οποίο εκτιμώ πως υπάρχει καταγγελία σύμβασης εργασίας για πολιτικές πεποιθήσεις. Άλλωστε, αν έχει υπογραφεί κάποια σύμβαση έργου, θα μπορούσε να δικαιωθεί (ή όχι) ο εργαζόμενος έναντι του εργοδότη δια της ετυμηγορίας της δικαιοσύνης.

Ο ένας προβληματισμός που έχω και είναι γενικότερος αφορά στο πώς ορίζουμε και απομονώνουμε τις θεωρίες συνωμοσίας, κάτι ουδόλως εύκολο. Λίγους μήνες πριν, θεωρία συνωμοσίας θα ήτο να ειπωθεί ότι η μάσκα σώσει ζωές. Αν μάλιστα αυτό οδηγούσε σε μαζική αγορά μασκών, τότε ο ορθολογισμός θα το καταδίκαζε διότι θα δημιουργούσε δυσλειτουργίες στο υγειονομικό τομέα.
Θεωρώ επίσης βέβαιο ότι ο Γαλιλαίος θα είχε ενταχθεί στην κατηγορία των συνωμοσιολόγων όταν εξέφρασε την επιστημονική άποψη ότι η γη γυρίζει. Σε περίπτωση που αυτό επέφερε τιμωρία, η σιωπή του Γαλιλαίου θα ‘’επιπέδωνε τη γη ως κέντρο του κόσμου’’ για ένα μεγάλο ακόμη και άγνωστο διάστημα. Είναι λοιπόν εξόχως δύσκολος ο διαχωρισμός των θεωριών συνωμοσίας, ο οποίος αντίστοιχα ενέχει τον κίνδυνο να περιορίσει και την ελεύθερη σκέψη.

Ο δεύτερος προβληματισμός μου αφορά στο ηθικό σκέλος του αποκλεισμού του κου Μπαλάφα, ο οποίος πιθανολογώ ότι πιστεύει αυτές τις θεωρίες και δεν έχει σκοπό να εξαπατήσει συμπολίτες του για οποιοδήποτε όφελος.
Ας υποθέσουμε ότι όσα ο κος Μπαλάφας υποστηρίζει είναι ανοησίες και συνιστούν κίνδυνο. Ποια η σχέση αυτών με τα τραγούδια που θα πει ο ίδιος σε μια συναυλία; Προφανώς στη σύμβαση που υπογράφει δεν μπορεί από μικροφώνου να εκφράζει πολιτικές απόψεις ή να περιγράφει συνταγές μαγειρικής αλλά θα τραγουδά και μόνο. Ο αποκλεισμός είναι το σωστό μήνυμα που πρέπει να δοθεί; Δηλαδή η τιμωρία κάποιου για τις απόψεις του ενώ αυτή είναι ασύνδετη με το επάγγελμα του; Ενισχύεται η δημοκρατία με την πειθώ ή με τα περιοριστικά μέτρα;

Θεωρώ ότι είναι άλλο πράγμα να μην τον είχε καλέσει εξαρχής και άλλο να αποφασίζει τον αποκλεισμό του. Αποδέχομαι το δικαίωμα του ιδιώτη να αποκλείσει τον εργαζόμενό του για τον λόγο που αυτό θα κρίνει (η δικαιοσύνη μεριμνά για το δίκαιο ή άδικο της απόφασης), όπως επίσης κατανοώ την ικανοποίηση του κάθε φίλου μου για αυτή την απόφαση επειδή κουράστηκε με τον κάθε ψεκασμένο ή ανίκητο συνωμοσιολόγο.
Δεν σας κρύβω όμως ότι με χαλάει μια τέτοια απόφαση, με στενοχωρεί η σκέψη ότι πιθανώς θα κρατήσει μέσα του την επόμενη φορά αυτά που πιστεύει και με τα οποία διαφωνώ. Προσωπικά, θα προτιμούσα να τηρήσω τη συμφωνία και να επιλέξω αν θα τον ξανακαλέσω την όποια επόμενη φορά, λαμβάνοντας υπόψη τον όποιο συμβολισμό (διότι εδώ υπάρχει κ ο συμβολισμός του οπίνιον λίντερ που εκμεταλλεύεται το τραγούδι κ τη δημοφιλία του από αυτό για να περάσει πιο εύκολα μία προσωπική άποψη). Θα προτιμούσα επίσης ο κος Μπαλάφας να πάρει όλες τις απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει και ίσως πεισθεί για το αντίθετο. Ίσως και όχι βέβαια. Σίγουρα πάντως δεν κερδίζει η δημοκρατία, στερώντας του την εργασία ή προσπαθώντας να του βουλώσει το στόμα για την επόμενη. Να τον κρίνουμε σκληρά, να τον τρολάρουμε, να διαφωνήσουμε με κάθε τρόπο, αλλά να τον ακούσουμε. Ξέρω, αλλιώς τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα· ποιος είπε όμως ότι η δημοκρατία είναι εύκολο πράγμα;

Υγ1: Πρόσφατα αγόρασα ένα παραμύθι στην ανιψιά μου που έχει ως πρωταγωνιστή τον αριθμό 1 που αισθάνεται μόνος κ ψάχνει για παρέα. Κάπως έτσι έψαχνα κ εγώ 2 μέρες να βρω έναν φίλο που να συμφωνεί με την άποψη που έχω στο μυαλό, έναν ώμο να ακουμπήσω, έναν λόγο να μπορώ να ποστάρω. Βρήκα λοιπόν έναν γενναίο και να

Υγ2: Αν θέσουμε το ίδιο κριτήριο για όλους τους Έλληνες έντεχνους καλλιτέχνες και σύμφωνα με όσες απόψεις τους έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό, δύσκολα βλέπω να γίνεται άλλη συναυλία 😛

Related Articles

Back to top button
Close
Close