ΑΠΟΨΕΙΣ

Να αγαπάς την ευθύνη

Γράφει ο Περμαντόγιαϊ Αλέξανδρος

ADS

Ο μεγάλος σύγχρονος ποιητής, στοχαστής και λογοτέχνης Νίκος Καζαντζάκης, διατύπωσε κάποτε το εξής γνωμικό: «Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δεν σωθεί, εγώ θα φταίω.». Διαβάζοντας το συγκεκριμένο γνωμικό, μπορούμε εύκολα να συμπεράνουμε πως πέραν του ειδικού βάρους που προσδίδει η σπουδαία προσωπικότητα του Καζαντζάκη, κάλλιστα μπορεί και πρέπει να γίνει ο κατευθυντήριος οδηγός για τις ζωές όλων μας. 

Στη σύγχρονη κοινωνία παρατηρούμε δυστυχώς την έλλειψηανάληψης ευθύνης. Αρκετοί άνθρωποι στις μέρες μας έχουν “κυριευθεί” από αισθήματα ευθυνοφοβίας και οκνηρίας. Ο κάθε ένας για τον δικό του προσωπικό λόγο. Ωστόσο, το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο και έχει αρνητικό αντίκτυπο στο σύνολο της κοινωνίας.  

Δυστυχώς, δύσκολα αγαπά κάποιος την ευθύνη. Συνήθως την αποφεύγει. Ξεκινώντας από τον πιο μικρό, φτάνοντας στον πιο μεγάλο. Από έναν απλό πολίτη, έως τους θεσμούς της Πολιτείας. Άλλοτε ακολουθώντας την τακτική της μετατόπισης της ευθύνης, ή αλλιώς της «καυτής πατάτας», όταν κάποιος βρίσκεται στην πλευρά αυτής, και άλλοτε υπό τη μορφή της φυγοπονίας, όταν κάποιος απέχει από την ευθύνη αποφεύγοντας οποιαδήποτε ανάμειξη μαζί της, φοβούμενος πώς θα επιφέρει πιθανή αποτυχία του, στιγματισμό, ή και κρίση του από την κοινωνία. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Απαλλαγή από το βάρος της ευθύνης. Με αυτόν τον τρόπο όμως, ο άνθρωπος καταλήγει ένα άβουλο όν που δεν θέλει να πάρει θέση σε ότι και αν συμβαίνει στη ζωή του.  

Πρέπει όμως όλοι να καταλάβουμε πώς η ανάληψη ευθύνης κρίνεται αναγκαία. Διότι, μας καθορίζει. Και μέσα από αυτή καθρεφτίζεται η ωριμότητα της σκέψης, αλλά και της ίδιας της προσωπικότητάς μας. Η ευθύνη μας λυτρώνει. Ακόμη και αν κάνουμε λάθη. Μας δίνει την δύναμη και το σθένος να τα αναγνωρίζουμε, να τα διορθώνουμε και μέσα από αυτά να γινόμαστε πιο έμπειροι, πιο σοφοί και να αποκτάμε θάρρος και πίστη στον εαυτό μας, ώστε με τις ίδιες μας τις δυνάμεις, να καταφέρουμε να διώξουμε μια για πάντα την ευθυνοφοβία από μέσα μας. 

Η παραπομπή στο συγκεκριμένο γνωμικό, λοιπόν, έχει ως απώτερο σκοπό την παρότρυνση όλων μας να αλλάξουμε επιτέλους σελίδα στην ζωή μας, διότι η ευθύνη είναι αυτή που μας καθορίζει, πάντα και παντού. Αναλαμβάνοντάς την, γινόμαστε αυτομάτως οι “κυρίαρχοι του παιχνιδιού”, οι “καπετάνιοι στο πλοίο της ζωής”. Μέσα από την ευθύνη θα πάρουμε καταστάσεις στα χέρια μας και θα διαδραματίσουμε γεγονότα. Θα γίνουμε πιο σίγουροι σταδιακά, και θα ανεβάσουμε τον πήχη των στόχων και των αξιών. Αρχικώς ξεκινώντας από τον ίδιο μας τον εαυτό και τον προσωπικό μας βίο,και έπειτα, προσβλέποντας σε μια σύγχρονη, ανανεωμένη και υπεύθυνη κοινωνία, η οποία θα προλαβαίνει καταστάσεις και θα θέτει γενναίους στόχους. Μια κοινωνία όπου αυτομάτως θα εδραιώνει το αίσθημα ευθύνης στο κοινωνικό σύνολο, αλλά και στους ίδιους τους θεσμούς της.  

Η ευθύνη είναι μεγάλη αρετή και κανένας άλλος δεν θα μπορέσει να την αναλάβει για τις πράξεις σου, διότι στο τέλος, εσύ θα πάρεις την απόφαση.  

Να την αγαπάς λοιπόν την ευθύνη. Γιατί αυτή σε καθορίζει και εσύ καθορίζεις το μέλλον αυτού του κόσμου. 

Περμαντόγιαϊ Αλέξανδρος (Përmandojaj Aleksandros).

Φοιτητής

Μέλος της Νέας Γενιάς του Κινήματος Αλλαγής

Μέλος του Τομέα Μεταναστευτικής Πολιτικής του Κινήματος Αλλαγής

Related Articles

Back to top button

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker