ΑΠΟΨΕΙΣ

«Η Ελλάδα, σήμερα, στο πεδίο των εφημερίδων, είναι χειρότερα από χθες»

Γράφει ο Στέφανος Παραστατίδης

Μικρό παιδί, θυμάμαι, διάβαζα την Ελευθεροτυπία στο σπίτι. Μόλις τελείωνε ο πατέρας μου, την ξεφύλλιζα, περισσότερο τα παραπολιτικά και τα αθλητικά -το εύκολο διάβασμα του πιτσιρικά.
Ανθούσαν, τότε, οι εφημερίδες που θα μπορούσε να διαβάσει ένας αποκαλούμενος κεντροαριστερός. Το Βήμα, Τα Νέα, η Ελευθεροτυπία, το Έθνος. Αντίστοιχα για το συντηρητικό κοινό, υπήρχε η Καθημερινή, ο Ελεύθερος Τύπος κτλ.

Στην επιλογή μιας εφημερίδας (ΜΜΕ) δεν αναζητάς την αντικειμενικότητα, άλλωστε θα την αμφισβητείς συνεχώς αν αυτό είναι το κριτήριο· αλλά την εγκυρότητα και την αξιοπιστία. Διαμέσου της ενημέρωσης και της ανάλυσης των γεγονότων αποκτάς ή διαμορφώνεις θέση/άποψη για την Ελλάδα και τον κόσμο, όπως επίσης επιλέγεις τις πολιτικές και τους πολιτικούς που μπορούν να υπηρετήσουν καλύτερα τις ιδέες σου για τον τόπο.

Παλαιότερα, οι εφημερίδες, διαχωριζόμενες με βάση το δίπολο πρόοδος/συντήρηση, λειτουργούσαν είτε υπό τον φιλοκυβερνητικό μανδύα, είτε ως σημαντικά δημοκρατικά αντίβαρα για την εκάστοτε αντιπολίτευση. Ήταν η αιχμή του δόρατος στην ανάδειξη θεμάτων, την εποικοδομητική κριτική, την έκφραση της αντίθετη άποψης έναντι της εξουσίας.
Παρότι, λοιπόν, δεν είχαμε/έχουμε την δημοκρατία που θα επιθυμούσαμε, αλλά μία κλειστή δημοκρατία που ελέγχει, χρηματοδοτεί, υπηρετεί την εξάρτηση γύρω από την εξουσία, στο τοπίο των εφημερίδων υπήρχαν τα λεγόμενα αντιπολιτευτικά αντίβαρα και έδιναν, έστω με στρεβλό τρόπο, την ποιότητα που απαιτεί μία σύγχρονη δημοκρατία.

Σήμερα, δυσκολεύομαι να βρω την εφημερίδα της καρδιάς μου. Θυμάμαι τη χαρά μου όταν το Βήμα έγινε καθημερινό, πώς πήγαινα με όρεξη κάθε μεσημέρι στο περίπτερο να το αγοράσω.
Πλέον, ο προοδευτικός χώρος έχει σοβαρό έλλειμμα σε αυτό το πεδίο. Και η αγωνία επιρροής σε όλα τα μέσα με κάθε οικονομικό τρόπο από τον κο Μητσοτάκη, κάνει ακόμη και σοβαρά διαδικτυακά μέσα να φαντάζουν ωμά φερέφωνα της σημερινής κυβέρνησης.

Η αξιωματική αντιπολίτευση από την άλλη, έχοντας επενδύσει ακόμη και στα χρόνια που κυβέρνησε σε εφημερίδες με το προφίλ του αυριανισμού, τώρα μαθαίνω ότι ετοιμάζει νέα δικά της και απολύτως ελεγχόμενα μέσα. Δεν είναι μονάχα θλιβερός ο τρόπος που σκέφτονται (ΣΥΡΙΖΑ tv), είναι και η χαρά του αναχρονιστή, o σίγουρος δρόμος να επιστρέψουμε στο χθες.

Διαβάζω ότι ο 85χρονος πρώην ιδιοκτήτης της La Repubblica Κάρλο Ντε Μπενεντέτι, εντοπίζοντας αντίστοιχο έλλειμμα στον κεντροαριστερό προοδευτικό χώρο της γείτονος Ιταλίας,ετοιμάζει μία νέα εφημερίδα στη λογική μίας ανεξάρτητης φιλοευρωπαϊκής προοδευτικής φωνής.Το νέο εγχείρημα θα χρηματοδοτηθεί από τον ίδιο με 20 εκατ. ευρώ και στη συνέχεια η ιδιοκτησία θα μεταβιβαστεί σε ίδρυμα (όπως Guardian) για να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία της εφημερίδας. Ο ίδιος, μάλιστα, αποκαλύπτοντας και την περιβαλλοντική ευαισθησία που θέλει να έχει η εφημερίδα, λέει χαρακτηριστικά: ”η γενιά μου συνέβαλε στην καταστροφή του κόσμου. Θέλω το τελευταίο μου εγχείρημα να είναι μια συμβολή στο να μην επαναλάβω τα λάθη του παρελθόντος”.

Δεν μπορώ να προβλέψω αν και τι θα πετύχει η εφημερίδα Domani (Αύριο) του κου Μπενεντέτι. Γνωρίζω όμως ότι η Ελλάδα, σήμερα, στο πεδίο των εφημερίδων, είναι χειρότερα από χθες. Γνωρίζω επίσης ότι αυτός ή κάποιος αντίστοιχος είναι ο δρόμος της δημοκρατίας στον 21ο αιώνα και ευελπιστώ σε αντίστοιχα εγχειρήματα στην Ελλάδα. Είναι κάτι που πραγματικά το χρειάζεται ο τόπος μας.

Related Articles

Back to top button
Close
Close