ΑΠΟΨΕΙΣ

Οι επιλογές μας, η πραγματικότητα και ο φόβος για το αύριο

Γράφει ο Στέφανος Παραστατίδης

Επιλέγω να συγκατοικήσω με τον Α, με τον οποίο γνωριζόμαστε από παιδιά. Τον 1ο μήνα γυρίζω σπίτι με το μηνιάτικο στην τσέπη. Ξυπνώντας το πρωί διαπιστώνω ότι μου λείπουν 100€. Αποκλείω την ευθύνη του Α, τον οποίο εμπιστεύτηκα ως συγκάτοικο κ θεωρώ ότι κάπου τα έχασα τα χρήματα -ίσως μού έπεσαν στο δρόμο.
Τον 2ο μήνα το ίδιο συμβάν· λείπουν 100€. Απευθύνομαι στον Α και με κοιτάζει έκπληκτος. Αποποιείται πάσας ευθύνης.
Τον 3ο μήνα στήνω καρτέρι και τον τσακώνω στα πράσα να κλέβει τα χρήματα από την τσέπη μου. Αισθάνομαι προδωμένος. Τον διώχνω από το σπίτι.

Επιλέγω νέο συγκάτοικο, τον Β. Του εξηγώ τα γεγονότα με Α. Δείχνει να απορεί. Τον 1ο μήνα της νέας συγκατοίκησης χάνω ξανά 100€. Το αφήνω να περάσει.
Τον 2ο μήνα συμβαίνει το ίδιο. Του απευθύνω τον λόγο. Μου λέει ότι πριν λίγες μέρες είδε τον Α να γυρίζει έξω από το σπίτι και πιθανώς να μπήκε με αντικλείδι και να έκανε τη ζημιά. Θυμώνω τόσο πολύ με τον Α που δεν βλέπω μπροστά μου. Ο Β μού λέει να μην στενοχωριέμαι, αυτός θα με βοηθήσει σε ό,τι χρειαστεί και με βγάζει έξω για φαγητό, κερνώντας μου τα 20€ που μου αναλογούν στον λογαριασμό.
Αισθάνομαι υπέροχα. Ο Β νοιάζεται για μένα. Και αυτό μετρά παραπάνω από χιλιάδες €. Ορκίζομαι ότι δεν ξεχάσω ποτέ αυτό που μου έκανε ο Α.
Τον επόμενο μήνα λείπουν ξανά 100€. Ο Β μού λέει έξαλλος ότι πρέπει να αλλάξουμε κλειδαριά. Συμφωνώ. Με αγκαλιάζει και με βγάζει ξανά για φαγητό. Κερασμένα-ξεχασμένα.
Μονάχα που τα 100€ χάνονται και τους επόμενους μήνες.

Στήνω καρτέρι. Πιάνω τον Β να με κλέβει. Η απογοήτευσή μου γιγαντώνεται. Πηγαίνω κοντά του και τον ρωτάω με αφέλεια γιατί το κάνει αυτό. Και κείνος μού εξηγεί ότι τα είχε ανάγκη και φέρνει την πράξη του σε αντιδιαστολή με αυτήν του Α. Μάλιστα, μου εξηγεί ότι από τα 100€ που παίρνει κρυφά, μου γυρίζει τα 20€ πίσω, ενώ ο Α τα κρατούσε όλα γι’ αυτόν. Και μου φέρνει ένα παράδειγμα του γείτονα, του οποίου ο συγκάτοικός του έκλεβε 200€ τον μήνα.

Σκέφτομαι ότι έχει δίκιο. Μεταξύ του Α και του Β, σίγουρα θα προτιμούσα τον Β. Άσε που φοβάμαι να ρισκάρω να επιλέξω τον όποιον Γ, διότι μπορεί να μου πάρει και τα σώβρακα, όπως του δύσμοιρου γείτονα.

Υ.Γ.: Πολλές φορές η απογοήτευση από τον κάθε Α και η επιτηδειότητα του κάθε Β δύναται να περιορίσει τις επιλογές μας (με τεχνητά διλήμματα, θέτοντας την ‘ατζέντα’) και μάς οδηγεί σε μη ορθές κρίσεις. Φτάνουμε σε σημείο να αισθανόμαστε όμορφα ακόμη και με τα 20€ που μας επιστρέφει από τα δικά μας 100, μεταφρασμένα σε καλή παρέα και φαγητό. Και αυτό συνιστά παράδοση -Kαι να ξέρετε κάτι, δεν μας πάει η παράδοση.

Related Articles

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Back to top button

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker