ΑΠΟΨΕΙΣ

Αθλητής που έτρεξε στο αγώνα Tihiorace 215km περιγράφει την εμπειρία του

Tihiorace: 3 Ultra Summits

Γράφει ο Μιχάλης Παπαδόπουλος

Το Τείχιο Δωρίδος δεν είναι σίγουρα ένας γνωστός τουριστικός προορισμός. Δεν είναι το ονομαστό ορεινό θέρετρο που προσελκύει επισκέπτες του Π/Σ/Κ. Δεν παρέχει τις υποδομές και τις ανέσεις που θα κάλυπταν τις τυπικές απαιτήσεις ενός επισκέπτη. Δεν καλύπτει ίσως, την ματαιοδοξία για μια selfie και τα αντίστοιχα like στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.


Εντυπωσιάζει όμως με τη δωρική του απλότητα. Είναι από τα όμορφα ορεινά ελληνικά χωριά, καλά κρυμμένο σε κάποια χαράδρα της Γκιώνας, στην ορεινή Ναυπακτία. Δυόμιση με τρεις ώρες απόσταση από την Αθήνα.
Το Τείχιο όμως εντυπωσιάζει με δράσεις και πράξεις, μιας ομάδας ανθρώπων, που δραστηριοποιούνται, εδώ και κάποια χρόνια. Δράσεις κοινωνικού, πολιτιστικού και αθλητικού ενδιαφέροντος με σκοπό την αναβάθμιση του χωριού και της περιοχής.


Το φιλικό και ζεστό περιβάλλον, τα χαμόγελα και ο διαμορφωμένος χώρος στο θεατράκι, λίγο έξω από το χωριό, σε προδιαθέτουν θετικά και θα αισθανθείς οικεία από την πρώτη στιγμή.
Μια από τις πολλές αθλητικές δραστηριότητες είναι και ο αγώνας των τριών κορυφών (3 ultra summits). Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η Ελληνική εκδοχή του «Γύρου των Γιγάντων». Μια πολυήμερη ορεινή διάσχιση, που περνά από τις τρεις ψηλότερες κορυφές της περιοχής. Ο αγώνας είναι σε διαρκή εξέλιξη αφού χρόνο με το χρόνο προστίθεται και ένα νέο κομμάτι στη διαδρομή, ώστε να ολοκληρωθεί η κυκλική διαδρομή.
Ένας αγώνας καθαρά ορειβατικός σε ημιαυτονομία, σε σκληρό τερέν, που δεν χαϊδεύει αυτιά. Μόνο για τους λάτρεις της περιπέτειας. Απαιτεί πολύ καλή φυσική κατάσταση και κατάλληλη ψυχολογική προετοιμασία. Μεγάλη εμπειρία βουνού και γνώση διαχείρισης δύσκολων κλιματολογικών καταστάσεων. Υπομονή και επιμονή.


Η φετινή διαδρομή είχε μήκος 215 χιλ και 11.000 μ θετική υψομετρική διαφορά. Λόγω όμως του κυκλώνα των προηγούμενων ημερών (Ιανός), η πρόσβαση στη κορυφή της Γκιώνας ήταν αδύνατη και για την παράκαμψη της, στη διαδρομή προστέθηκαν κάποια επιπλέον χιλιόμετρα. Χρονικό όριο τερματισμού οι 62 ώρες και διάσχιση των τριών ψηλότερων κορυφών. Του Κόρακα (Βαρδούσια), Πυραμίδα (Γκιώνα), Λιάκουρα(Παρνασσός) και του Τρίκορφου.
Η εκκίνηση δόθηκε την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου στις 11:00 πμ από το χωριό Δάφνος. Η καταιγίδα της προηγούμενης βραδιάς υποχώρησε και έδωσε τη θέση της σε μια υπέροχη φθινοπωρινή μέρα. Η μικρή ομάδα των συμμετεχόντων ξεκίνησε με καλή διάθεση και ενθουσιασμό.


Ο αγώνας υποστηρίχθηκε από εθελοντικές και διασωστικές ομάδες που έδωσαν τον καλλίτερο εαυτό τους και πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους απλόχερα. Επαρκώς εφοδιασμένοι οι Σταθμοί Τροφοδοσίας και εξυπηρετικοί οι άνθρωποι που τους υποστήριζαν. Συγκινητική ήταν η ομάδα που έπονταν του τελευταίου αθλητή (σκούπα) για την καρτερικότητα και την συμπαράσταση της που αγόγγυστα για πολλές ώρες ακολουθούσε τον αθλητή. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζουν νομίζω οι δύο chefs της διοργάνωσης, που πρόσφεραν για πολλές ώρες και μέρες τις υπηρεσίες τους, χορταίνοντας αθλητές και εθελοντές. Την κα Χριστίνα στο Τείχιο και τον Τάκη και Χαρούλα Χατζηιωάννου που μαζί με τη Γεωργία Βλαχοδήμου υποστήριξαν τους Σταθμούς της Βίνιανης και της Βραΐαλας.
Δυστυχώς λίγα χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό, στην κατάβαση για το Μαλανδρίνο ξέσπασε φοβερή καταιγίδα με αστραπόβροντα, καθιστώντας την προσπάθεια δύσκολη. Αυτό δεν μας πτόησε γιατί είχαμε εμπειρία τέτοιων καταστάσεων αλλά και διάθεση και ψυχολογία για να τερματίσουμε. Λίγο πριν τον Σταθμό της Βραΐλας στο 180 χιλ όμως ο ξεροχείμαρρος μετατράπηκε σε ορμητικό αδιαπέραστο ποτάμι καθιστώντας τη συνέχιση του αγώνα αδύνατη. Η διοργάνωση πολύ σωστά αποφάσισε τη διακοπή του αγώνα για τους αθλητές που βρίσκονταν στο συγκεκριμένο σημείο.

Επιδεικνύοντας ήθος και εκτιμώντας αυτούς που την εμπιστεύτηκαν και τιμώντας την προσπάθεια των αθλητών μέχρι το συγκεκριμένο σημείο, στις απονομές τίμησε τους αθλητές που αποκλείστηκαν χωρίς τη θέληση τους στο Σταθμό της Βραΐλας.
Προσωπικά αλλά και οι υπόλοιποι αθλητές που βρεθήκαμε στην κατάσταση αυτή, αισθανόμαστε ευτυχείς για την προσπάθεια μας και ικανοποίηση που είχε αίσια έκβαση η περιπέτεια αυτή. Δεν υπάρχει καμιά πικρία, αφού περάσαμε ένα όμορφο διήμερο στου «γίγαντες της Φωκίδας» μαζί με φίλους κάνοντας το hobby μας.
Αφήσαμε όμως ανοιχτούς λογαριασμούς για του χρόνου………!
Επειδή το κινητό μου καταστράφηκε και έχασα τις φωτογραφίες, δανείζομαι τη φωτο του #kwnstantinidiselias

Related Articles

Back to top button