ΑΠΟΨΕΙΣ

Αρσενικό παλιάς κοπής

κασσαρα

Γράφει η Σταυρούλα Κασσάρα

Στριμωγμένοι, σχεδόν ζαλισμένοι και αρκούντως χορτάτοι από την κάπνα του μπαρ χωμένου σε ένα δρομάκι κάπου στα Εξάρχεια, συνεχίζαμε να κατεβάζουμε τα σφηνάκια και να καπνίζουμε αρειμανίως, αυτές τις μικρές ώρες της νύχτας. Η μπάντα που τραγουδούσε ελληνικά έντεχνα εκείνο το βράδυ είχε από ώρα σταματήσει και η μουσική του μαγαζιού ακουγόταν νωχελικά, μήπως και το πάρουμε απόφαση να ξεκουνηθούμε από κει, όσοι πήγαμε πρώτη φορά και όσοι έχουμε ανταλλάξει απόψεις, ματιές και σφηνάκια με το μπάρμαν. Και ενώ σιγοτραγουδάμε τον Αποσπερίτη μαζί με τον Παπακωνσταντίνου που ακούγεται από τα ηχεία εκείνη την στιγμή, γέρνω λίγο περισσότερο στο πλάι για να δω αν άκουσα καλά τον άντρα της διπλανής παρέας που όλο το βράδυ σχεδόν στριμωγμένος κι αυτός πλάι μας, να απευθύνεται στη συνοδό του.

 

 

 

 

«Αν ποτέ προδώσω την εμπιστοσύνη σου, θα πάω μόνος μου να σταθώ εδώ, στη μέση της πλατείας, θα κατεβάσω τα παντελόνια μου και θα φωνάζω να με ακούσουν όλοι, ότι δεν είμαι άντρας». Το κοριτσάκι του Εξορκιστή εκείνη την ώρα θα έμοιαζε ερασιτέχνης συγκριτικά με το δικό μου γύρισμα του κεφαλιού στο άκουσμα αυτής της ατάκας. Ήθελα να διαπιστώσω ιδίοις όμασι, η τόσο προσωπική δήλωση της οποίας έγινα κοινωνός κρυφακούγοντας, από ποια χείλη αντρικά έβγαινε και πόσο σοκ προκαλούσε η αλήθεια του, σε αυτή για την οποία προοριζόταν. Στεκόταν απέναντι της με το μισοτελειωμένο τσιγάρο στο στόμα του και το χέρι του γύρω από το λαιμό της, έτοιμος να την κολλήσει στα χείλη του και να την καταπιεί με το βλέμμα του. H εμφάνιση του ταίριαζε απόλυτα στο αρσενικό παλιάς κοπής που έχει μια γυναίκα στο μυαλό της, θυμίζοντας σταρ παλιάς αμερικάνικης ταινίας που ο χρόνος αντί να τον ξεφτίζει και να γκριζάρει την εικόνα του, του χαρίζει γκρίζους κροτάφους που σιγοντάρουν την ανεπιτήδευτη γοητεία που πηγάζει από κάθε κύτταρο του. Μαγιά ζυμωμένη με μαγκιά και φιλότιμο σε περίσσεια δόση, τόση που να φτάνει να τη μοιράζεται και να σε εμπνέει. Γιατί δεν φοβάται μη βρεθεί κάποιος καλύτερος από αυτόν και επισκιάσει το αστέρι του. Γιατί είναι δοτικός και ξέρει πως πολλά αστέρια μαζί φωτίζουν καλύτερα και φτάνουν να εκπληρώσουν πολλές ευχές πριν σβήσουν . Σε περιβάλλει με μια ζεστασιά κληρονομημένη από τη ζωή που έγινε ένα μαζί της και δε την φοβήθηκε. Μόχθησε, αρίστευσε, έπεσε και ξανασηκώθηκε. Και στέκεται αγέρωχος μπροστά σου χωρίς να φοβάται να σε πολιορκήσει και να ανακατέψει τις μυρωδιές σας σε ένα μπουκαλάκι που φοράς περασμένο πάντα στο λαιμό σου, στο μέρος της καρδιάς.

p-n-1

Κάπως έτσι πρέπει να είναι οι άντρες παλιάς κοπής. Διαφέρουν από τη μάζα σε κάθε εποχή. Δεν έχουν χρόνο και παραμένουν αναλλοίωτοι στο πέρασμα του. Ξεχωρίζουν.

Αν έχεις την τύχη να τους συναντήσεις, θα τους ερωτευτείς σίγουρα. Κι αν γίνουν ταίρι σου, θα πρέπει να νιώθεις ευλογημένος που το σύμπαν αποφάσισε να τον φέρει στο δρόμο σου.

Δεν τους συναντάς συχνά. Γι αυτό την επόμενη φορά που θα βαριέσαι να κατέβεις στο κέντρο για να πιείς το ποτό σου, σκέψου ότι ίσως κάπου σε ένα μπαράκι στα Εξάρχεια μπορεί να πετύχεις ένα τέτοιο αρσενικό που θα γίνει το πεφταστέρι σου.

Related Articles

Back to top button