ΑΠΟΨΕΙΣ

Εξωσυζυγικές Σχέσεις – Ο έγγαμος άνδρας – Μέρος Β’

polina1

Γράφει η Πωλίνα Ανύφτου

Η ερωμένη για έναν έγγαμο άνδρα αποτελεί όχι απαραίτητα αυτό το ιδανικό που έχει στο μυαλό του, ή πάντα το πως θα ήθελε τη γυναίκα του (για αυτό και δεν ωφελεί οι γυναίκες να επιδίδονται στη σύγκριση με την ερωμένη ενός άνδρα), αλλά πολλές φορές η ερωμένη αποτελεί  κάτι το ποθητό, την όμορφη και ίσως μακροχρόνια αρπακτή αγχολυτικό για τον έγγαμο άνδρα. Ο άνδρας στη νεότερη κοινωνιολογική προσέγγιση της αστικοποίησης των φύλων δεν ανέλαβε σε όλες τις κοινωνίες ανάλογα με την ανάπτυξη της κάθε κοινωνίας και τη θρησκευτική της κουλτούρα, ρόλο προτύπου στην αναπαραγωγή των ιδεών και της παιδείας. Ενώ η γυναίκα κρίνεται και βλάπτεται από το ανδροκρατούμενο σύστημα η ψυχολογία της κοινωνίας και της οικογένειας παραμένει μητριαρχική με τη μητέρα να μετουσιώνει στο πρόσωπο της τον παιδαγωγό και τον εκτιμητή κάθε ιδέας και ρίσκου για τα παιδιά της. Από την άλλη ο άντρας, αφού η κοινωνία δεν τον θέλησε δέσμιο των θεσμών και των αξιών της όπως τη γυναίκα- μητέρα, δύναται να εξουδετερώνει κάθε μορφή κοινωνικού και θρησκευτικού προτύπου όπως ο γάμος, η μονογαμία, τα παιδιά εντός και εκτός γάμου. Με λίγα λόγια ο άντρας στην αστικοποιημένη εκδοχή των κοινωνιών μας παραμένει πιστός μόνο στα ένστικτα που του δώρισε όχι η φύση αλλά η πρωτόγονος και ακαλλιέργητη κοινωνία, και επιθυμεί να τα δραστηριοποιήσει σε κάθε πιθανό στόχο.

Ο πιθανός αυτός στόχος είναι η γυναίκα, μια από τους στόχους αυτούς θα γίνει η μητέρα των παιδιών του, ίσως και στην πορεία ακόμη μια ή δύο γίνουν μητέρες των παιδιών του. Τί είναι όμως η ερωμένη για έναν έγγαμο άνδρα; Στην παρούσα πρέπει να διαχωρίσουμε τις εξής δύο κατηγορίες ανδρών: Η ερωμένη για όσους επιδιώκουν να έχουν ερωμένες δεν αποτελεί καμία συγκινησιακή ή συναισθηματική επένδυση που ουσιαστικά αν και μακροχρόνια δεν μπορεί να διαρρήξει τη σχέση του άνδρα με τη σύζυγο του και το γάμο του. Πάντα ο άνδρας αυτός ακόμη και αν αποκαταστήσει μια από τις ερωμένες του, θα θεωρεί πως υπάρχει για να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό και όχι τον συναισθηματικό του κόσμο (άλλωστε πολλάκις άνδρες με πολλές ερωμένες ακόμη και όταν παντρεύτηκαν μια από αυτές, συνέχιζαν να την απατούν με νέες σχέσεις). Η δεύτερη κατηγορία είναι ο άνδρας ο οποίος μέσα από την/τις ερωμένη/νες του επιδιώκει να περάσει καλά, να ζήσει όσα ο έγγαμος βίος ένεκα των υποχρεώσεων του στερεί και να σπονσάρει συναισθηματικά αυτή την παράνομη σχέση που μπορεί να οδηγήσει ή όχι σε ρήξη με τον γάμο του. Αν θα επέλθει η ρήξη δεν εξαρτάται από τον άνδρα αλλά από την ερωμένη του, η οποία σε περίπτωση που η συναισθηματική προσέγγιση και η επένδυση από τον έγγαμο άνδρα είναι αυξημένη μπορεί να κινήσει τα νήματα ώστε να πάρει την τελική απόφαση για τον γάμο του άνδρα.

Είναι δε σημαντικό να αναφέρουμε τη θέση της ερωμένης στην κοινωνία του εγγάμου άνδρα. Η ερωμένη στα μάτια ενός έγγαμου άνδρα έχει τη θέση που επιθυμεί η διάθεση του, και σπάνια αυτή που επιθυμεί η ίδια η ερωμένη, δλδ. αν ο έγγαμος άντρας ορίζει την ερωμένη του ως περαστική συναισθηματικά, αυτό θα παραμείνει έστω και αν η ερωμένη επιθυμεί να το αλλάξει, αν ο άνδρας ορίζει την ερωμένη του ως γυναίκα του, αυτό θα ισχύσει ανεξάρτητα από τη γνώμη της ερωμένης του. Ο βίος της σχέσης με την ερωμένη είναι αυτός που καθορίζεται εξ’ αρχής από τον έγγαμο άνδρα, και σπάνια δύναται να αλλάξει ακόμη και αν υπάρξει ένα παιδί σε αυτή τη σχέση.

Υπάρχουν όμως και ερωμένες που δεν επιθυμούν να αποκαταστήσουν και επίσημα την παράνομη σχέση τους με ένα άνδρα ενώ αυτός το επιθυμεί; Ναι, και αυτές είναι οι πιο επικίνδυνες περιπτώσεις στη ζωή ενός άνδρα και ενός έγγαμου βίου, και θα αναλύσουμε την περίπτωση αυτή την επόμενη βδομάδα.

Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από την τοπική εφημερίδα Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΠΑΦΟΥ

Related Articles

Back to top button