Home / ΑΠΟΨΕΙΣ / Ο Στέφανος Παραστατίδης για την πολιτική παρέα των 40 φίλων

Ο Στέφανος Παραστατίδης για την πολιτική παρέα των 40 φίλων

Γράφει ο Στέφανος Παραστατίδης

Κάπου στο μακρινό 2004 είχα δημιουργήσει ένα πολιτικό δίκτυο 40 ατόμων. Σκοπός του δικτύου ήταν να υποστηρίξει μία πολιτική προσπάθεια σε εθνικό επίπεδο και την αντίστοιχή της σε τοπικό επίπεδο. Η επιλογή του επικεφαλής σε εθνικό επίπεδο είχε ιδεολογικά χαρακτηριστικά και του αντίστοιχου υποψηφίου ιδεολογικά και συναισθηματικά χαρακτηριστικά. Ήδη είχαν χαθεί οι εκλογές του 2004, οπότε μετρούσα μία ήττα στην πλάτη μου.

Το δίκτυο δούλεψε συστηματικά και αδιάλειπτα επί 3 χρόνια. Η δομή ήταν οριζόντια, η παρέα εξαιρετική, οι στιγμές που μοιραστήκαμε όμορφες -πολύ.

Η μεγάλη στιγμή έφτασε το 2007. Η προσπάθεια κορυφώθηκε, η ομάδα έδωσε τον καλύτερό της εαυτό. Το αποτέλεσμα; Ήττα. Και σε εθνικό και σε τοπικό επίπεδο. Ήταν από τα πιο δύσκολα βράδια της ζωής μου. Με δυσκολία επέστρεψα στο σπίτι, αφού έκανα πολλές βόλτες με το αυτοκίνητο γύρω από αυτό. Δεν ήθελα να τελειώσει έτσι.

Την επόμενη το μεσημέρι (δηλαδή Δευτέρα) πήγα στο γραφείο. Από συνήθεια. Ξεκλείδωσα την πόρτα. Το δωμάτιο γεμάτο σκόρπιες καρέκλες, άδεια μπουκάλια από αλκοόλ, ξηρούς καρπούς και ποτήρια· γυάλινα και πλαστικά. Εγκατάλειψη.
Δεν πείραξα τίποτα. Πέρασα από πάνω τους. Πήγα στο γραφείο, σήκωσα το τηλέφωνο και πήρα έναν προς ένα και τα 40 άτομα του δικτύου. Τους πρότεινα να βγούμε το βράδυ για ποτό όλοι μαζί. Σάστισαν λίγο, όμως είπαν όλοι ναι.

Το βράδυ μαζευτήκαμε. Αυτό που είπα ήταν ότι μπορεί να χάσαμε στον αρχικό στόχο που θέσαμε, όμως κερδίσαμε εμάς· ένα δίκτυο που μοιράστηκε με ανιδιοτέλεια ιδέες, είχαμε εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο, πορευθήκαμε με αρχές και αξίες. Και αυτό είναι σίγουρα πιο σημαντικό από κάθε νίκη. Ή καλύτερα, αυτή είναι η πραγματική νίκη.
Ήπιαμε αρκετά, γελάσαμε πολύ, περάσαμε υπέροχα.

Τις επόμενες ημέρες τα παζάρια μεταγραφών είχαν πάρει φωτιά. Τα τηλέφωνα χτυπούσαν, οι θέσεις μοιράζονταν, τα ταξίματα δε σταματούσαν.
Κι όμως, κανείς δεν ενέδωσε. Κανείς δεν έκανε πίσω. Αμετακίνητοι όλοι. Μία γροθιά.

Το 2009 έγιναν εκλογές. Η πίστη, το πείσμα, η θέληση, η επιμονή όλων, έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Νίκη λοιπόν, και σε εθνικό και σε τοπικό επίπεδο.

Νίκη για τους άλλους. Εμείς ήδη είχαμε κερδίσει από το 2007.

Υγ.: αυτή η παρέα ακόμη κάνει θαύματα. Κόντρα στα εύκολα. Παρότι λείπω πια. Και αισθάνομαι μία ρημάδα περηφάνεια, την ίδια κάθε φορά.

Check Also

Απάντηση Λαζόπουλου για τον νέο τη νέα του τηλεοπτική στέγη

Φήμες και δημοσιεύματα θέλουν τον Λάκη Λαζόπουλο να συζητά με Ant1 και Epsilon   Φήμες …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *